د - روشى كه بايد در اسباب نزول معمول داشت
چنان كه در فصلهاى گذشته روشن شد حديث در اعتبار خود بتأييد قرآن مجيد نيازمند است و روى اين اساس چنان كه در اخبار بسيارى از پيغمبر اكرم ( ص ) و ائمه اهل بيت ( ع ) وارد شده است بايد حديث را به قرآن عرضه داشت .
بنابراين سبب نزولى كه در ذيل آيهاى وارد شده در صورتى كه متواتر يا خبر قطعى الصدور نباشد بايد به آيه مورد بحث عرضه و تنها در صورتى كه مضمون آيه و قرائنى كه در اطراف آيه موجود است با آن سازگار بود بسبب نزول نامبرده اعتماد شود و بالاخره روايت را بايد با آيه تأييد نمود و تصديق كرد نه اينكه آيه را تحت حكومت روايت قرار داد .
به اين ترتيب اگر چه مقدار زيادى از اسباب نزول سقوط مىكند ولى آنچه از آنها مىماند كسب اعتبار مىكند و اساسا مقاصد عاليهء قرآن مجيد كه معارفى جهانى و هميشگى مىباشند ( چنان كه خواهد آمد ) در استفاده خود از آيات كريمه قرآن نيازى قابل توجه يا هيچ نيازى بروايات اسباب نزول ندارند .