مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 167

شوهر بخواهد كه شوهر قادر بر آن نباشد ، يا قادر باشد لكن بر او واجب نباشد ، پس دروغ وعده دهد كه مىگيرم . يا آن كه به هر يك از زن‌هاى متعدّده‌ى خود گويد كه من تو را [ بيش‌تر ] دوست مىدارم و حال آن‌كه واقع چنين نباشد . و هم‌چنين در ترغيب و تهديد طفل به جهت مصالح آن ؛ و لكن خوب است كه در اين مقامات توريه شود . « 2 » و مخفى نماند كه دروغ‌هاى بسيارى مىباشد كه غالب مردم به آن مبتلا مىباشند و آن را سهل مىدانند و از مفاسد آن غفلت دارند . از جمله گفتن اشتها ندارم است - بدون غرض شرعى - در وقتى كه او را به طعامى تكليف كنند ، و حال آن كه گرسنه و در كمال اشتها است . و همچنين گواه گرفتن خدا را بر امر خلاف واقعى . و همچنين قسم دروغ و شهادت دروغ . و همچنين دروغ گفتن با خدا است ؛ مانند تكلّم كردن به بعضى فقرات نماز و ادعيه و مناجات ؛ چون گفتن « وَجَّهتُ وَجْهِىَ لِلَّذى فَطَرَ السَّمواتِ والارضَ » ، و گفتن « ايّاكَ نَعبُدُ وايّاكَ نَستَعينُ » ، و نحو اين‌ها در وقتى كه دل از اين مطالب بى خبر و در كوچه و بازار و دكّان به صد هزار فكر بى اثر مشغول باشد .