و گفتهاند : بنا بر اين حديث آن حضرت - عليه السّلام - افضل از غيرش است . و ادّعا نموده است ابو عبد اللّه / * الف / 243 / مذكور شهرت اين حديث را و ظهور آن را ميان صحابه . و كسى از ايشان منكر اين حديث نشده ، پس متواتر بلكه فوق حدّ تواتر است . « 1 »
و متعصّبان از مخالفان دو اعتراض بر اين دليل كردهاند :
يكى : مراد احبّ خلق اللّه باشد در اكل اين مرغ با من .
دويم : آن كه ممكن است كه حضرت احبّ در آن زمان بوده باشند بعد از آن بعضى از صحابه افضل از او شده باشند .
جواب از اوّل : آن است كه به حذف متعلّقات و اطلاق از قيود كه « دوستر خلق به سوى تو » فرمود ، نه « احبّ خلق در اكل » به سبب عسرت يا غير آن ، و دليل عموم حكم است و احبّيّت در خصوص اكل يا به اعتبار افضليّت است يا به اعتبار فقر و استحقاق است ؛ در اوّل مدّعا ثابت است ؛ و در ثانى شك نيست كه مستحقتر از حضرت امير - عليه السّلام - در مدينه بسيار بودند ، و در بسيارى از روايات قيد « اكل » نيست .
و شيخ مفيد - رحمه اللّه - از اين اعتراض جواب گفته كه مروى است كه سه مرتبه حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - دعا كرد در طلب حضرت امير - عليه السّلام - و انس كه دربان آن حضرت است در اين سه مرتبه كه حضرت امير - عليه السّلام - مىآمد جواب مىداد تا آن كه آخر حضرت رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - صدا زد ، و
هامش
( 1 ) . ر . ك : تاريخ دمشق ج 2 / 105 ، غاية المرام / 471 ، عمدة / 125 و احقاق الحق ج 5 / 29 ، ج 7 / 452 ، ج 16 / 169 و ج 21 / 221