ليكن به اين هر دو عارض و معروض ناميده مىشود « مضاف مشهورى » .
و گاهى گفته مىشود مر اصل ذات را [ ب - 185 ] كه معروض است مضاف مشهورى نيز به اعتبار بودن آن معروض اين اضافه .
مسألهء ثانيه در خواص اضافه است
قال : و يجب فيه الانعكاس و التكافؤ بالفعل أو بالقوّة . « 1 »
يعنى واجب است در مضاف انعكاس و تكافؤ بالفعل و بالقوّه اين دو امر از خواصّ مضاف است كه شريك آن مضاف نيست غير آن .
امّا اوّل كه وجوب انعكاس است از جهت آن كه همچنين كه اب ، اب است از براى ابن ، ابن هم ابن است از براى اب . و مراد به انعكاس حكم به اضافهء هر واحد از ابن « 2 » و اب است به صاحبش از حيثيّت مضاف اليه بودن آن ، مثل آن كه گفته مىشود اب الابن و ابن الاب . و اگر رعايت اين حيثيّت مضاف اليه بودن هر واحد نشود انعكاس واجب نيست . همچنين كه تو اگر مىگويى اب ، اب است از براى انسان كه اين حيثيّت منظور نباشد ، پس انعكاس نيست .
و در اين مقام حاج محمود نيريزى « 3 » گفته : « هذا كلّه اذا اخذ المضافين مع معروضه و نسب الى مجموع معروض الآخر و عارضه
هامش
( 1 ) . كشف المراد / 257
( 2 ) . م : ازين
( 3 ) . نسخهها : نيرزى