تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نگارستان عجائب و غرائب ( فارسى ) — صفحة 79

مساهمون:

ص٧٩
سنگهاى آن آب ميچكد همين كه قطرهء از آن جدا شده در زمين افتد در حال مربع و مخمس و مسدس شود بر سبيل مهره مردم كه به كار دارند از آنجا برداشته مهره به كار برند .

در عجايب البلدان آمده

در همدان كوهيست بلند معروف و مشهور به الوند اين كوه را در يكفصل سه حالتست بر قله‌اش از بسيارى برف زمستان و بر سطح آن از فواكه و رياحين و اشجار بهار و در دامنش از تابش آفتاب تابان تابستان است . ايضا جبل الاخضر كوهيست آنطرفش ظلمات و تمامش از زبرجد پانصد فرسخست بلندى آن نشان دهنده گويا آن كوه گرد بر گرد عالم برآمده و بر درون آن كوه آبيست كه عكس آن كوه در آن آب مىافتد سراسر آن آب سبز مىشود از آن آب عكس آسمان كبود مىشود و گرنه آسمان در غايت صفا و از رنگها مبراست .

در نزهت القلوب مرويست

كه در اندلس كوهيست نمايان مشهور و معروف به سكران قلهء بلندى دارد و از تندى باد كسى را بر آن گذر نيست و در سر قله آن روز صورت طاوس نمايان است و در شب روشنى آفتاب و آتش از آن تابان و تا حال حقيقت آن بر كسى ظاهر نشده .

حرف باء

در كوه بامدار متصل به لركوچك سنگيست بر مثال خاشاك در آتش مىسوزد و از بوى دودش طيور ميگريزد .
نگارستان عجائب و غرائب ( فارسى ) — صفحة 79 | احمد اديب پيشاورى