تصوير هشتم از رنگين غرائب اشجار رشك فرمائى مشاطه پركار آينهدار
در اشارات شيخ آذرى مسطور است كه در دهى از توابع مغان درخت جوزيست ندرت نشان هر ثمرهاش چون حيوان خصيه دارد و ذكر در ميان است هر درخت جوز در آن نواحى بىثمر باشد زارعهاش ميخ از آن شجر برتراشد در ابتداى فصل بهار آن ميخ را در تنهء درخت بىبار مىزند گويند سال دوم به حكم كردگار بار آورد .
ايضا در تپه موسى شجريست خورد بالا و در آن ندرتى است و الا برگهاى آن نازك و پهن در موسم خزان جمله بريزد و از آن مرغى پيدا مىشود و در هوا طيران و پرواز مينمايد .
در عجائب الدنيا مسطور است
كه در صحرائيست كوهى و بر آن كوه از درختان بسيار باشد هنگام خزان و برگريزى برگ آن اشجار از درخت ميريزد و جملهء برگها مرغ شده در هوا طيران نموده در پرواز آيند .
ايضا در حوالى غور قريهايست مشهور شجريست در آنقريه مثل بيد و هميشه در نظر ارباب ديد مىباشد چون در ابتداى بهار آندرخت سبز شود اشخاص دانا براى عمل نزديكش روند و جامى از شيشهء سفيد در زير آنشجر گذارند و تمام شب دست بدعا بردارند حال سال آينده در آن نقش شود چون در جام صبح ملاحظه نمايد همان وقايع سال آينده بدون اضافه و كم در آن نقش باشد .