طايفه پنجم [ ملوك سلجوقيان ]
سلجوقيان ، ده تن بودند ، مدت پادشاهى ايشان صد و سى و يكسال بود .
اول ايشان ركن الدين طغرل بك بن محمّد بن ميكائيل بن سليمان بن سلجوق ، او در زمان مسعود بن محمود خروج كرد و بر خراسان مستولى شد و القائم بامر اللّه او را خلعت فرستاد ، و بسا سرى كه اسپهبد قائم باللّه بود او را خلع كرد ، قايم بطغرل بك استغاثه نمود او بيامد و بسا سرى را هلاك كرد و قائم را به بغداد آورد و پياده در ركاب او مىرفت ، و چندانكه قايم مبالغه مينمود سوار نشد قايم او را ركن الدين لقب نهاد و از آن وقت لقب ملوك از دولت بدين منتقل شد ، و مدت ملك او ده سال بود .
دويم عز الدين الب ارسلان پادشاهى بغايت مهيب و دلاور بود به همه جهان تاختن كرد ، و بيشتر ممالك در قبضه تصرف آورد ، و گويند او با دوازده هزار سوار قصد قيصر كرد و او را اسير گردانيد و با زور مرا به او داد ، و بقرار آنكه هر روز هزار دينار بدهد از آنجا باز گرديد و روى به ماوراء النهر نهاد ، و قلعه برزم ( بوم خ ) را بگرفت ، كوتوال را پيش او حاضر كردند ازو چيزى پرسيد راست نميگفت بفرمود تا او را سياست كنند ، او كارد بركشيد و قصد سلطان كرد ، غلامان درو چسبيدند سلطان بنا بر اعتماديكه به تير انداختن خود داشت ايشان را منع كرد و تيرى بجانب او انداخت از قضا تير او خطا شد و او بسلطان رسيد و كارد بر او زد و بدان هلاك شد ، و مدت ملك او دوازده سال بود .
سيم معز الدين ابو الفتح ملكشاه بن الب ارسلان پادشاهى عاقل و عادل بود و بيشتر ممالك در تحت تصرف آورد ، و نظام الملك وزير او بود ، در سنه تسع و سبعين و أربع مأة وفات يافت ، و مدت ملك او بيست و سه سال بود .
چهارم ركن الدين بر كيارق بن ملكشاه مدت پادشاهى او دوازده سال بود .
پنجم غياث الدين محمّد بن ملكشاه بعد از برادر پادشاه شد و بعد از مدتى