هفتم شرف الدّوله ، مدّت ملك او سيزده سال و يازده ( شش ماه خ ل ) ماه بود
هشتم صمصام الدوله ابو كالنجار بن عضد الدوله ، مدت ملك او نه ماه بود
نهم بهاء الدوله بن پرويز بن عضد الدوله او وليعهد شرف الدوله و امير بغداد بود ، خليفه القادر باللّه او را شهنشاه قوام الدين لقب نهاد ، و مدت پادشاهى او بيست و چهار سال بود
دهم سلطان الدوله ابن بهاء الدوله ، مدت ملك او دوازده سال و چهار ماه بود .
يازدهم عماد دين اللّه عز الملوك ميان او و عمش جلال الدوله چهارده سال منازعه بود ، و بعد از آن از دار الخلافه او را تشريف و لوا رسيد و ملك بر او مقرر شد ، مدت ملك او چهار سال بود
دوازدهم أبو نصر بن عز الملوك كه او را الملك الرحيم لقب نهادند بعد از پدر او امير بغداد شد ، و سلطان طغرابك ( طغرل خ ل ) سلجوقي باوى دم مصالحه ميزد تا او ايمن شد ، پس بنزد او رفت و او را هلاك كرد ، و مدت ملك او هفت ماه بود .
سيزدهم چهاردهم أبو منصور پولادستون و ابو سعيد خسرو شاه پسران عز الملوك هر يك از ايشان دعوى استقلال ميكردند ، بعد از محاربات بسيار أبو سعيد كشته شد و فارس بر ابو منصور قرار گرفت ، و بعد از اندك زمان فضل بن حسن كه سپهسالار او بود با او خلاف كرد و او را بگرفت و در قلعه محبوس گردانيد
پانزدهم كيخسرو بن عزّ الملوك از اكابر ديالمه او مانده بود بحكومت نو بندگان قناعت نمود ، او نيز در سنه سبع و ثمانين و اربع مأة وفات يافت ، و تلك الايام نداولها بين الناس
طايفه چهارم [ ملوك غزنينيان ]
غزنينيان كه دوازده تن بودند ، مدت ملك ايشان صد و چهل و شش سال ، و بقولي صد و شصت سال .