اجتناب نمايد بهتر باشد و صدقه و هيئت پسنديده يعنى با ادب نشستن و از حركات ناپسنديده احتراز نمودن و بوى خوش به كار داشتن و جامها از دنس پاك كردن و موى به شانه كردن و ناخن چيدن و شارب گرفتن و موى زهار و بغل پاك كردن و غير آن و توجه به قبله و رفع يدين چه از سلمان رضى اللّه عنه نقل استكه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود :
ان ربكم حى كريم يستحيى من عبده اذا رفع إليه يديه أن يردهما خائبين .
و از انس روايت است كه فرمود :
رايت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله يرفع يديه فى الدعاء حتى يرى بياض ابطيه و دست به روى فرود آوردن چه از عبد اللّه عباس روايتست كه رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
سلوا اللّه ببطون اكفكم و لا تسئلوه بظهورها فاذا فرغتم فامسحوا بها وجوهكم و فى رواية اذا يدعو احدكم فليرفع يديه فان اللّه جاعل فيهما البركة فاذا فرغ من دعائه فليمسح بهما وجهه .
و در وقت دعا نظر بايد كه بر زمين اندازد چه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود :
لينتهين أقوام عن رفع ابصارهم إلى السماء عند الدعاء أو ليحفظن ابصارهم و آنچه تعلق به باطن دارد توبه و انقطاع و اخلاص و حضور قلبى و تيقن اجابت و صبر و رقت و تضرع و رهبت و مداومت و در مبسوط سرخسى از محمّد بن حنفيه نقل كرده است كه در دعاء رغبت باطن هر دو دست سوى آسمان بايد كرد و در دعاى رهبت پشت هر دو دست سوى خود بايد كرد همچو كسى كه استعانت كند از چيزى و در تضرع خنصر و بنصر عقد كند و ابهام و وسطى را بر دارد و بسبابه اشاره مىكند .
و أبو يوسف در املا آورده است كه در افتتاح نماز و استلام حجر و قنوت و تكبيرات عيدين باطن هر دو كف را سوى قبله بايد كرد و در صفا و مروه و عرفات و جمرات باطن كف بجانب آسمان كند بيشتر از آنكه در مواقف در مواقف بيشتر دعاى رغبت كنند و بنده چون رعايت شرايط ظاهر و باطن نموده دعا كند
نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى ) — صفحة 575
مساهمون: أبو الحسن الشعراني
ص٥٧٥