اين هر دو قرائة از أبى محمّد يحيى بن المبارك العدوى كه بيزيدى مشهور شد بنا بر آن كه با يزيد بن منصور كه خال مهدى خليفه بود ، صحبت داشت اخذ كردند و او از أبى عمرو .
قارى چهارم امام اهل شام
عبد اللّه بن عامر اليحصبى كه در خلافت عمر در وجود آمد و در خلافت وليد بن عبد الملك قاضى دمشق شد و كنيت او أبو عثمان بود و بقولى أبو عمران و بقولى أبو معبد و بقولى أبو نعيم و بقولى أبو عليم و بقولى أبو محمّد و بقولى أبو عبد اللّه و او در دمشق روز عاشورا سنه ثمان عشر و مائه در ايام هشام بن عبد الملك وفات يافت و عمر او نود و هفت سال بود .
راويان او يكى هشام بن عمار بن نصير السلمى بود كه در دمشق قاضى شد و سنه خمس و أربعين و ماتين در ايام متوكل وفات يافت .
دوم ابن ذكوان عبد اللّه بن احمد بن بشيرين ذكوان القرشى الدمشقى و او در سنه اثنين و أربعين و ماتين در ايام متوكل وفات يافت و اين هر دو قرائة از ايوب بن تميم اخذ كردند و ايوب از يحيى بن حرث دنارى و يحيى از ابن عامر .
قارى پنجم امام اهل كوفه
ابو بكر عاصم بن أبى النجود و بقولى ابن بهدله و گويند بهدله نام مادرش بود و او در كوفه سنه ثمان و بقولى سنه سبع و عشرين مائه و در آخر عهد بنى اميه در گذشت .
و راويان او يكى ابو بكر ابن عياش بن سالم بود از موالى بنى اسد و نام او شعبه بود و بقولى مطرف و بقولى عبد اللّه و بقولى سالم و او صد كم يكسال بزيست و در كوفه سنه ثلث