و تسعين و مائه در ايام مأمون درگذشت .
دوم حفص بن سليمان بن مغيره كه از موالى بنى اسد بود نود سال بزيست و در سنه ثمانين و مائه وفات يافت .
قارى ششم ابو عماره حمزة بن حبيب بن اسمعيل الزيات الكوفى
و او از موالى بنى تميم بود و در ورع و زهد و قرائت بغايت و گويند هر ماه بيست و پنج ختم قرآن كردى و چيزهاى غريب ازو نقل كنند چنان كه گويند :
يكنوبت حضرت آفريدكار تقدس را بخواب ديد و قرآن برو خواند حق تعالى فرمود هكذا ثبت في اللوح المحفوظ و يك بار ديگر رسول صلّى اللّه عليه و آله را بخواب ديد و قرآن برو خواند رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود هكذا انزل على .
و گويند بيشتر اوقات جنيان در صحبت او بودندى و بر او قرآن خواندندى و عمر او هفتاد و چهار سال رسيد و در حلوان در سنه ست و خمسين و مائه در ايام خلافت منصور درگذشت .
و راويان او يكى محمّد بن خلف بن هشام بود و او در بغداد سنه تسع و عشرين و ماتين در ايام خلافت واثق درگذشت و او قرائت حمزه را از سليم بن عيسى الكوفى اخذ كرده و سليم از حمزه .
دوم ابو عيسى خلاد بن خلاد و بقولى ابن خليد الكوفى الصيرفى و در كوفه سنه عشرين و ماتين در خلافت معتصم وفات يافت و ميان او و حمزه واسطه نبود .
قارى هفتم ابو الحسن على بن حمزه بن عبد الله بن بهمن بن فيروز
و او را بنابر آنكه در احرام كسا پوشيدى كسائى نام كردند و در صحبت