و از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقلستكه فرمود بمعنى افعل است و بعضى گويند اسمى است از اسماء حقتعالى .
و بعضى گفتند آن مهر دعاست همچو مهر نامه قال رسول اللّه اذا دعا احدكم بدعأ فليختمه بآمين فان آمين فى الدعا مثل الطابع فى الصحيفة و در او مدو قصر جايز بود و پيش شافعى سنت است كه امام و مأموم آمين بجهر گويند .
و از ابو حنيفه دو روايتست مشهورترين آنكه امام بسر گويد و مأموم بجهر و از حسن بصرى روايتست كه بايد امام نگويد چه او دعا مىكند و پيش شيعه آنست كه اگر امام با ماموم بعمد آمين گويند نماز ايشان باطل مىشود و العلم عند اللّه و تلخيص معنى اهدنا تا آخر آنست كه ما را ثابت دار بر راهى كه موصل باشد برضاى تو و مصون از ضلالت و طغيان چنان كه گفتهاند :
رهى پيشم آور كه هنگام كار * تو خشنود باشى و ما رستگار
فن سيم از كتاب نفايس الفنون در علم حديث كه آن عبارتست از معرفت آنچه از حضرت رسول ( ص ) نقل كرده باشند
از افعال و اقوال غير منزله و كيفيت احوال نقله و اسامى ايشان و بعضى آثار صحابه و تابعين و فتاوى ايشان را نيز از حديث شمردند و چون ايراد اين فن و شرح و بسط كما ينبغى درين كتاب تعذرى تمام داشت بنابر فرموده من نقل عنى الى من يلحقنى من امتى اربعين حديثا كتب في زمرة العلماء و حشر في جملة الشهداء و به فرمودهء من حفظ على امتى اربعين حديثا من سنتى ادخله يوم القيمة في شفاعتى از آن جمله بر دو اربعين يكى در آداب و اخلاق و دوم در تكاليف سمعى و احكام شرعى اختصار نموديم و پيش از شروع در آن فايده چند متعلق باحوال حديث ايراد كنيم .