فصل چهل و هفتم اصل مساوات در اسلام
ما در اين فصل نمىخواهيم مردمان را به عملى كردن « مساوات » ، با همهء صور و خصوصيّات آن در جامعه ها فراخوانيم ، زيرا كه اين امر جز در زمان تكامل بشر و تبلور يافتن فطريّات و آزاد شدن عقلها ، و سر فرود آوردن انسان در برابر خيمهء فروغگستر « قسط » ، به هنگام ظهور « مصلح فاطمى » ، ميسّر نخواهد گشت ، امام معصومى كه احكام قرآن كريم را زنده خواهد كرد ، و رهنمونهاى تربيت اسلامى را آشكار خواهد ساخت ، و سنّت و سيرهء نبوى را به كار خواهد بست ، و بر طبق هدايت محمّدى عمل خواهد كرد - چنان كه اينها همه در احاديث همهء مسلمانان آمده است . ليكن ما اين فصل را از آنرو آورديم تا دليلى بر آن باشد كه دينى كه « مساوات » را شالوده اى اصلى ، براى بخش بزرگى از روابط اقتصادى و توزيع مالى و روش معاشى مردمان قرار داده است ، بيقين نمىتواند تفاوتهاى سرسامآور و تضادهاى معيشتى فاحش را در ميان گروهى اندك و توده هايى وسيع بپذيرد . . . و اينك بيان مطلب :
قرآن
1 * ( يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثى وَجَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَقَبائِلَ لِتَعارَفُوا ، إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ الله أَتْقاكُمْ ) * . . . « 1 » اى مردمان ! ما شما را از مردى ( آدم ) و زنى ( حوّا ) آفريديم ، و در طايفه ها و
هامش
« 1 » . « سورهء حجرات » ( 49 ) : 13 .