( 1 ) امام صادق « ع » - ابو بصير مىگويد : از ابو عبد الله ( امام صادق ) « ع » شنيدم كه مىفرمود : مؤمن برادر مؤمن است ، همچون تن واحد ، كه اگر جايى از آن به درد آيد ، همهء تن دردمند گردد . ، تو را به خدا - اى خوانندهء بزرگوار - بگو : آيا هيچ دردى سختتر از درد فقر و مسكنت و سختيهاى نادارى و بينوايى وجود دارد ؟ پس چرا همهء برادران ثروتمند به خاطر برادران فقير خود احساس درد نمىكنند ، و با وجود اين خود را فرزندان اسلام و پيروان قرآن مىشمارند ؟
آيا اين از دين محمّدى است كه خود را مؤمنانى برادر ، و پسر يك پدر و مادر ( آدم و حوّا ) بخوانيم و در عين حال در ميان ما ثروتمندان متكاثرى وجود داشته باشند كه هر چه بخواهند و هر چه پسران و دخترانشان بخواهند در دسترسشان باشد ، و از سوى ديگر فقيرانى كه هر چه خود و خانواده شان به آن نياز دارند در دسترسشان نباشد ؟ ! و آيا مىتوان اين را از « تربيت جعفرى » به شمار آورد كه يك مشت از مردم ، در درياى ثروتهاى تكاثرى طغيان آور و تباهى زاى غرق باشند ، و بخشهايى از مردم در كام گردابهاى فقر كوبنده و هلاكت بار دست و پا بزنند ، و باز هم ما بتوانيم بگوييم كه مسلمانيم ؟ و قرآنى ؟ و محمّدى ؟ و علوى ؟ و جعفرى ؟
الحياة ( فارسي ) — صفحة 173
مساهمون: محمد رضا حكيمي
ص١٧٣