و چون خارپشت را خواهد كه بگيرد ، خارپشت سر دركشد . روباه او را به پشت بازاندازد و بول بر او كند . خارپشت سر بيرون كند ، بگيرد . و چون شپش در او افتد ، پوست پارهاى يا استخوانى به دهان بازگيرد و در ميان آب شود اندكاندك ، تا شپش از دست و پاى بر ران همى آيد ، و از ران بر پشت و از پشت بر گردن و از گردن بر روى و سر ؛ و همچنان در آب همى رود تا شپش از روى و بينى بر آن چوب يا پوست پاره كه در دهان [ دارد ] برود . آنگه در آب اندازد و از آب بيرون آيد . و چون بيمار شود ، پياز دشتى بخورد ، نيك شود . و چون گرگ قصد او كند پياز عنصل در دهان گيرد ، گرگ به برد و گرد روباه نگردد . [ 22 پ ]
منافع روباه
گوشت روباه گرم و خشك است ، چون پخته گردانند با روغن زيت و شبت و نمك و در مرق او نشيند ، وجع مفاصلى كه از سردى باشد زايل گرداند ؛ و چون روغنى كه بر سر مرق باشد در وجع مفاصل اندايند عقدهها را متحلّل گرداند ( ) او را در نقرس مالند نافع باشد ؛ و در گوش چكانند كه درد كند ساكن شود ، و اگر چوبى يا كاسهاى بدان آلوده گردانند و در خانه نهند كيكان بر آن جمع شوند .
( ) او را بر سر كل مالند موى برآرد . ( ) او را در برج كبوتران نهند تمامت بگريزند . ( ) او را گداخته گردانند با عسل و كرويا بخورند به آب گرم نافع باشد درد پهلو را . زهرهء او را در بينى مصروع ريزند و ببويد سود دارد ، و در چشم كشند ابتداى آب را فايده دهد . و ناب او بر كودك بندند ، در خواب نترسد ، و بر خداوند دندان درد