تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مذكر احباب ( فارسى ) — صفحة 316

مساهمون:

ص٣١٦
شرح
( 12 ) ص 12 / اذا تحيّرتم فى الأمور فاستعينوا من أهل القبور ؛ هرگاه در كارها به گمان افتاديد و سرگردان شديد ، از مردگان و اهل گورها يارى خواهيد . حديث نبوى است كه جنيد شيرازى در شدّ الازار ، صص 7 - 27 نظاير آن را آورده است . ( 13 ) ص 14 / السلمان منّا ؛ حديث نبوى است كه پيامبر اسلام در حقّ سلمان پارسى گفته است و صورت كامل آن به اين قرار است : سلمان منّا أهل البيت . محدثان گفته‌اند كه حديث مذكور در سال پنجم هجرت ، حين غزوه خندق گفته شده است . رجوع شود به ماسينيون ، « سلمان الفارسى و البواكير الروحية للاسلام فى ايران » ، تعريب عبد الرحمن بدوى ، همراه با شخصيات قلقة فى الاسلام ، كويت ، 1987 ، صص 16 - 20 . ( 14 ) ص 14 / مزار خواجه بزرگوار ؛ مراد مزار خواجه بهاء الدين محمد نقشبند بخارايى ( 718 - 791 ه . ق . ) است كه در سلسلهء خواجگان به حيث نقطه عطفى محسوب است . مزار مذكور در قصر عارفان در بخارا قرار دارد - فخر الدين على صفى ، رشحات عين الحيات ، 1 / 79 به بعد ؛ ابن مبارك بخارى انيس الطالبين ، 79 به بعد . ( 15 ) ص 15 / تويوغ ؛ تويوقtuyug، واژه‌اى است تركى ، به معناى جناس ، و آن در ادب تركى ، بحرى است مخصوص كه آن را « بحر تويوق » نامند بر وزن رمل مسدس مقصور . ( نطنزى : ديوان لغات ترك ؛ استرآبادى ، سنگلاخ ) . ( 16 ) ص 16 / شيخ الاسلام هرى ؛ مراد شيخ الاسلام احمد بن يحيى بن سعد الدين مسعود بن عمر تفتازانى است كه از قضات مشهور عامّه در عصر سلطان حسين ميرزا بوده و در 916 ه . ق . در درگيريهاى صفوى در هرات كشته شده است . از آثار اوست : حاشيهء شرح عقايد نسفيه ؛ شرح تهذيب المنطق ؛ و صيديه . براى اطلاع بيشتر از احوال او - مدرس ، ريحانة الادب ، 293 ؛ فهرست مشترك نسخه‌هاى خطى فارسى در پاكستان ، 1 / 442 . ( 17 ) ص 16 / قاضى اختيار ؛ مراد قاضى اختيار الدين حسن بن غياث الدين حسينى تربتى هروى ، متوفاى 928 ه . ق . است . او در عصر سلطان حسين ميرزا قاضى هرات بود و هم در عصر