شرح
( 1 ) ص 3 / حقيقة الاسلام ذبح النّفس . . . حقيقت اسلام قربانى كردن نفس است به شمشيرهاى مخالفت ( با نفس ) .
( 2 ) ص 3 / سلسلهء شريفهء خواجگان ؛ مراد از سلسلهء خواجگان ، طريقهء عرفانى نقشبنديه است . اين سلسله توسط خواجه امام ابو يعقوب يوسف بوز نجردى همدانى ( 440 - 535 ه . ق . ) در شرق ايران تأسيس شد و با خواجه عبد الخالق غجدوانى ( د 575 ه . ق . ) سامان يافت . در سدهء هشتم ، خواجه بهاء الدين نقشبندى بخارى بر موازين و اصول آن تأمّل كرد و به همين جهت از سده 8 ه . ق . به بعد سلسلهء مذكور را به نام او خواندهاند : نقشبنديه . البتّه علاوه بر شهرت نقشبنديه ، نام خواجگان نيز بر اين سلسله پس از سدهء مذكور هم مانده است . براى آرا و احوال مشايخ اين سلسله ، فخر الدين على صفى ، رشحات عين الحيات را نوشته است ، نيز - تواريخ آينهء تصوّف ، بخش خواجگان نقشبندى .
( 3 ) ص 6 / امير با انتباه دولتشاه ؛ مقصود امير دولتشاه بن علاء الدولهء سمرقندى مشهور به دولتشاه سمرقندى از اديبان سدهء 9 ه . ق . است . پدرش از نزديكان دربار شاهرخ ميرزا بود و خودش هم در دربار سلطان حسين ميرزا معزّز بود . وى اثرى به نام تذكرة الشعراء ، در شرح حال 105 نفر شاعر فارسى زبان نوشت كه با همهء اشتباهات تاريخى و لغزشهاى ادبى ، بخش پايانى آن را مىتوان يكى از مهمترين نوشتهها در زمينهء تاريخ ادبيات فارسى در سدهء 9 ه . ق . محسوب كرد . تذكرة الشعراء بارها به چاپ رسيده است اما تصحيح انتقادى و بررسيهاى علمى دربارهء آن ، هنوز صورت نگرفته است .
( 4 ) ص 6 / پادشاه با زيب و زين ميرزا سلطان حسين ؛ حسين بن منصور بن بايقرا از سلاطين مشهور تيمورى ، متوفاى 912 ه . ق مراد است كه بر خراسان حكومت مىكرد و در عصر او هرات ، مركز مسلّم اقتصادى و فرهنگى به شمار مىرفت .
( 5 ) ص 6 / امير كبير عليشير ؛ نظام الدين امير على شير نوائى ( 844 - 906 ه . ق . ) از وزيران هوشمند و فاضل عصر تيمورى بود . او جغتايى بود و همدرس سلطان حسين ميرزا . با شاعران ، مورخان و خوشنويسان عصر دوستى داشت ، خود را مريد و دوست عبد الرحمان جامى