فرمود كه : دويست قفيز « 1 » زمين در نواحى « 2 » كوفه او را دهيد ؛ صد عامر « 3 » و صد غامر « 4 » . گفت : يا امير المؤمنين عامر « 3 » ميدانم غامر « 4 » چه باشد ؟ فرمود كه « 5 » :
خراب . گفت يا امير المؤمنين من صد « 6 » هزار جريب « 7 » در ديههاى « 8 » باديه مر « 9 » امير « 10 » را دادم ، مرا زمين خراب به چه كار « 11 » آيد . مرا ده گز زمين بفرماى « 12 » از « 13 » آنجا كه من خواهم « 14 » . فرمود كه : از « 15 » كجا مىخواهى ؟ گفت از « 16 » خزانهء معمور « 17 » . امير المؤمنين « 18 » فرمود كه : سهل است خزانه را خالى كنيد و زمين بوى تسليم كنيد « 19 » . گفت : يا امير المؤمنين ؛ پس « 20 » آنگه خراب شود « 21 » و آبادان نماند . امير المؤمنين بخنديد و او را هزار دينار سرخ و دويست جريب زمين آبادان داد . هزار نسيم غفران بر « 22 » رياض صاحب دولتى باد « 23 » كه نوال او بر سؤال سبقت گيرد « 24 » و كرم او بر امل پيشى جويد « 25 » ، و اگر كسى درين عهد بدين صفت « 26 » موصوف « 27 » بود « 28 » جز ذات بىنظير خداوند خواجهء جهان و دستور صاحبقران واصف سليمان امكان « 29 » غياث الخلق و معين الحق
هامش
( 1 ) - مج : جريب
( 2 ) - مپ 2 : از
( 3 ) - مپ 2 : عام
( 4 ) - مپ 2 : غام
( 5 ) - متن : گفت
( 6 ) - مپ 2 و مج - صد
( 7 ) - مپ 2 + در زمين باديه ، مج + زمين
( 8 ) - مج : دهات
( 9 ) - مپ 2 و مج + بندگان
( 10 ) - مپ 2 و مج + المؤمنين
( 11 ) - مج : چه خراج
( 12 ) - مپ 2 + كه
( 13 ) - مج - از
( 14 ) - مپ 2 + بدهند
( 15 ) - مج - كه از
( 16 ) - مج - از
( 17 ) - مپ 2 و مج : معموره
( 18 ) - مپ 2 - امير المؤمنين
( 19 ) - مج : دهيد
( 20 ) - مج - پس
( 21 ) - مج : شد
( 22 ) - مج : به
( 23 ) - مج : رساناد
( 24 ) - متن و مپ 2 : نمايد
( 25 ) - مج : آيد
( 26 ) - مپ 2 : و سمت ، مج : سمت
( 27 ) - مج : موسوم
( 28 ) - مپ 2 : بوده است ، مج : است
( 29 ) - مج :
مكان