از « 1 » ميان « 2 » به دو نيم زده بودند « 3 » يك « 4 » نيمه « 5 » بر زمين افتاده « 6 » و يك « 7 » نيمه « 8 » از « 9 » طاق جسر آويخته ، خداى عز و جل « 10 » را شكر بسيار « 11 » كردم و اين آيت بخواندم « 12 » :
وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ ،
و بدانستم كه هركه آتش حسد افروزد هر آينه هم « 13 » بدان آتش سوخته گردد « 14 » ، از آنكه حسد سنگ دندانشكن اخلاص است « 15 » . چنان كه رسول عليه الصلاة و السلام « 16 » فرموده است « 17 » : الحسد يأكل « 18 » الحسنات كما تأكل « 19 » النار الحطب ، و اگر حسود را از حسد هيچ ضرر نيست جز آنكه « 20 » خود را مىكشد و محسود را از رنج وى خبر نه ، تمام است « 21 » ، و از اينجاست « 22 » كه « 23 » دولت هرچند عالىتر حسد « 24 » حاسدان در حق او « 25 » بيشتر ، و مصداق اين معنى و برهان اين دعوى ظاهرست كه در اين ايام كه باد اقبال و نسيم جلال خداوند خواجهء جهان و دستور صاحبقران « 26 » نافذ رأى قضا فرمان نظام الملك قوام الدوله و الدين ، مبارك وزير همايون مشير آصف رأى بزرجمهر تدبير ، ذو المناقب و السعادات صاحب الراى و الكفايات ابو المعالى محمد بن
هامش
( 1 ) - مپ 2 - او را از
( 2 ) - مپ 2 + ايشان
( 3 ) - مپ 2 - بودند
( 4 ) - مپ 2 : و
( 5 ) - مج + را
( 6 ) - مپ 2 - افتاده ، مج : انداخته
( 7 ) - مپ 2 - يك
( 8 ) - مج + را
( 9 ) - متن و مج : بر
( 10 ) - مج - عز و جل
( 11 ) - مپ 2 و مج - بسيار
( 12 ) - مپ 2 و مج : برخواندم
( 13 ) - مج - هم
( 14 ) - مپ 2 : بسوزد
( 15 ) - مپ - از آنكه حسد . . .
اخلاص است ، مج + و قاطع سلوك طريق خلاص و مشوش طرهء احوال و سوزانندهء خرمن اعمال
( 16 ) - متن و مج - عليه الصلاة و السلام
( 17 ) - مپ 2 : فرموده
( 18 ) - مپ 2 : تأكل
( 19 ) - متن : يأكل
( 20 ) - مج + و
( 21 ) - مپ 2 - و محسود را . . . است
( 22 ) - متن و مپ 2 : آنجاست
( 23 ) - مپ 2 + هرچند كه
( 24 ) - مپ 2 - حسد
( 25 ) - مپ 2 + قصد ، مج : خدمت + خداوندان دولت
( 26 ) - متن - صاحبقران