باب بيست و پنجم از قسم دوم در عوايد استمداد و فوايد مشورت « 1 »
[ مقدمه ]
مشورت كردن « 2 » استمداد « 3 » نمودن باشد از رأى بزرگان و اقتباس كردن از « 4 » فوايد زيركان و از جهت اين معنى بود كه حق جل و علا « 5 » مر « 6 » سيد رسل و پيشواى انبيا را صلى اللّه عليه و سلم « 7 » به مشورت امر كرد « 8 » چنان كه در « 9 » قرآن مجيد ذكر « 10 » فرمود « 11 » ، قوله عز و جل « 12 » ؛
وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ
« 13 » و اين تلقين « 14 » بر سبيل تحسين و تعريف « 15 » مشورت حكايت فرمود كه ما كنت قاطعة امرا حتّى تشهدون . و هرگز هيچ پادشاه در امور
هامش
( 1 ) مپ 2 : در فوايد و عوايد استمداد و مشاورت با مردمان ، مج : در مشورت و اعوانه و استبداد
( 2 ) مپ 2 و مج - كردن
( 3 ) مج : استبداد
( 4 ) مج : انوار
( 5 ) مج : سبحانه و تعالى
( 6 ) مپ 2 : بر
( 7 ) مج : عليه الصلاة و السلام
( 8 ) مپ 2 : فرمود
( 9 ) مج - در
( 10 ) متن و مج : خبر
( 11 ) مج :
مىدهد
( 12 ) مج : قوله تعالى
( 13 ) مپ 2 + فاذا عزمت
( 14 ) مج :
بلقيس
( 15 ) متن : تصريف ، مج : تصويب