مأمون سه « 1 » التماس كرد « 2 » ؛ به يك التماس « 3 » چندين « 4 » كس از معارف و مشاهير كبار و فتّانان « 5 » و ملكان عرب « 6 » از « 7 » حبس به شفاعت او مطلق شدند « 8 » و همه رقم بندگى « 9 » بر « 10 » جبين « 11 » جان كشيدند . و وجوه « 12 » حشم چون بشنوند كه « 13 » به سبب او برات مواجب ايشان اطلاق فرموديم « 14 » همه « 15 » دل و جان بر هواى او « 16 » و ولاى او وقف كنند « 17 » . و جماعت رعيت چون سبكبارى خود از حسن عنايت او دانند « 18 » به دعاى دولت او استقبال نمايند « 19 » . و مرا چون همت او معلوم شد و صدق اعتقاد و فرط حزم و كياست و كفايت او « 20 » روشن گشت چگونه از دل آيد كه « 21 » او را از نظر رضاى خود دور دارم ! پس « 22 » زبيده انصاف داد و گفت : آنچه رأى « 23 » امير المؤمنين ببيند عين صواب باشد « 24 » و اخلاق و اهوا هر دو « 25 » آفريدهء خدايست « 26 » و اقبال و دولت به كسب نتوان آورد ، اگر من محمد را خواهم و « 27 » آفريدگار جل جلاله مأمون را خواهد آن بود كه او خواهد كه فعّال لما يريد اوست .
هامش
( 1 ) متن و مپ 2 - سه ، مج چون بند
( 2 ) مپ 2 - سه التماس كرد
( 3 ) مج - به يك التماس
( 4 ) مج : چند
( 5 ) مپ 2 - و فتانان و ملكان عرب
( 6 ) مج - عرب
( 7 ) مج : كه از
( 8 ) مپ 2 : خلاص يافتند
( 9 ) مج : پيكى
( 10 ) مپ 2 : به
( 11 ) مپ 2 - جبين
( 12 ) مج : و چون
( 13 ) مپ 2 : شنودند ، مج - چون بشنوند كه
( 14 ) مج : به سبب او به مواجب رسيدند
( 15 ) مج + به
( 16 ) مج - او
( 17 ) مج : موافقت كردند
( 18 ) مپ 2 و مج - جماعت رعيت . . . او دانند
( 19 ) مج : قيام نمودند
( 20 ) متن - او
( 21 ) مپ 2 و مج - از دل آيد
( 22 ) مج - پس
( 23 ) مج - رأى
( 24 ) مج خواهد بود
( 25 ) متن - را
( 26 ) متن و مپ 2 و اخلاق و . . . خدايست
( 27 ) متن : اما چون