باب نهم در صفت ادهان و تركيب آن صفت عمل دهن خيرى
الطف روغنهاست و در اعمال به بان شبيه ، و از جمع ادهان به بوى مشك و عنبر ماننده و عمل او روغن سمسم مربّاست به اوراق خيرى ، فراگيرند ازو حلو مقشّر « 1 » و به گلاب خوشبوى بشويند ، و بر خرقهء نو بگسترند ، تا نيك خشك شود ، و هر شبانگاه از خيرى چينى غض احمر دون منثور و غير آن در موضعى بگسترند دون روز تا نسيم برو وزد ، و روز در ظرفى نظيف سرش استوار ببندند تا به وقت عتمه حلّ شده باشد ، و شب دوم خيرى ذابل مقشّر نو مثل اول بگسترند در هوا و تا پنجاه روز اين تدبير مىكنند تا لونش متغيّر شود ، و روزى كى ثوم و بصل خورده باشند ازو احتراز نمايند ، و از بقول كريه رايحه ، و به وقت گرفتن اين روغن خود را پاك دارند ، و به وقت استخراج روغن صلايه پاك كنند و به فهر مثل آن زردهء خايه سحق كنند و آب گرم بر وى مىزنند و مىمالند تا روغن باز دهد ، و چون حلّ شد در قارورهء پاك كنند و سرش استوار ببندند تا به يك ماه از ثفل صافى شود .
و جعفر بن يحيى برمكى روغن خيرى را بدين صفت بساختى و قاروره به نيم مثقال مشك مرّشش كردى ، و دانگى عنبر ازرق ، و از جمله غاليه و ساهريه و مكتومه مستغنى بودى .
هامش
( 1 ) - نسخهء موزهء بريتانيا : معنبر .