است [
a
44 ] كه از جانب صين آورند .
بعد ازو منطايى و ربدى و جلاهى و لوفينى و مطبوخ است كى در قوّت و قيمت همه به يكديگر متقاربند .
و از منطايى جنسى است آن را اشباه گويند ، و اشباه دو لون بود : پارهاى بزرگ ستبر باشند از پنج من تا پنجاه من . ناخوشبوى باشد . براى زينتها و آلات مجلس را شايد ، چون شانه و شطرنج و دستههاى كارد . لون دوم درو سوراخها باشند و پارهاش تنك و لطيف بود . به هيچ كار نشايد .
و جمله اجناس عود از هندستان مىخيزد ، و محافظان سواحل آن را گرفته مدّت يك ساله در زير گل نگاه مىدارند . آنگاه برون كنند و به مبرد بسايند تا هرچ رخو باشد بپوسد و صلب بماند .
امتحان عود
بايد كه در بن آب نشيند و صلب و چرب و نسو باشد ، هرچ بر سر آب آيد نيكو نباشد .
و اگر بر جامه مالى ازو محو نشود مگر به دشوارى ، و بر آتش بويش از اوّل تا آخر يكسان بود و به آخر ناخوشبوى نگردد .
و اگر پارهء عود با شافهء مشك به هم بر آتش نهند و معا معا بوى هر دو يكسان بيايد ، چنانك از يكديگر فرق نتوان كرد ، نيكو بود .
و اگر جامه به عود مجرّد خوشبوى كنى و روز دوم بوى جامه خوشتر بود ، تا هفت روز پياپى ، نيكو بود .