تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرايس الجواهر ونفايس الأطايب ( فارسى ) — صفحة 197

مساهمون:

ص١٩٧
و مدّت سه روز سر خم استوار كنند آن سركه‌اى به غايت ترش شود . و اگر بوره را با زهرهء سام ابرص آميخته در آب حلّ كنند و در موضعى كى ماران بسيار باشند بپاشند همه ماران گرد آيند . و اگر بوره‌اى كه رنگش با سرخى گرايد با صدف بسايند و در بينى زنى دمند كه خواهند كه بدانند كه دوشيزه هست يا نه ، اگر او را عطسه آيد دوشيزه باشد و اگر نباشد گشاده بود . و بوره را در حقنه‌ها به كار دارند تا مادّه را سيلان دهد و نشف رطوبات كند . و قوّت بوره از قوّت نمك زيادت است ، و ليكن در وى قبض نيست . و بهترين بوره آن است كى سنگ باشد و صفائح دارد و به شكستن نرم بود . طبيعت او گرم و خشك است به آخر درجهء دوم ، و غسّال و جلادهنده است . روى را پاك كند . و اگر بوره را بر شكم اندايند به خاصيّت كرمى كه در امعاء باشد بكشد . امّا معده را به غايت زيان‌كار و مضرّست .

فصل در صفت حجر شب و خواص آن

شبّ نيز انواع بود : يك نوع مانند زاج است . و گفته‌اند كه شبّ نوعى است از زاج و صبّاغان آن را « زاج بلور » خوانند .
عرايس الجواهر ونفايس الأطايب ( فارسى ) — صفحة 197 | ايرج افشار / أبو القاسم عبد الله بن علي الكاشاني ( القاشاني )