تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرايس الجواهر ونفايس الأطايب ( فارسى ) — صفحة 112

مساهمون:

ص١١٢
سنگ نرم كنند و بعد از آن آن را به چوب خر زهره جلا دهند . و اگر آن عيب به زير يا بالا بر موازات سوراخ باشد آن وصل ناپيداتر آيد . طريق وصلش آن بود كه نيم روى هم آب آن پيرامون وى را به‌اندازهء آن عيب مدوّر كنند و عيب را نيز به چرخ عقرب مدوّر كنند و هر دو را راست باهم به مصطكى مدّبر وصل كنند . اندكى سپيدهء ارزيز سوده با مصطكى آميخته تا وصل خوب برآيد و هم‌رنگ مرواريد باشد . و اگر مرواريد لنگ باشد و آن عيبى بزرگ است . اعنى سوراخ او كژ باشد و در سلك نظم راست نايستد . طريق اصلاحش آن است كى هر دو طرف سوراخ را به صدف يا پارهء مرواريد هم آب باهم استوار كنند و بعد از آن باز سوراخ كنند مستقيم ، و اگر بر روى مرواريد افزونى باشد يا كژ بود آن را به مبرد يا به سنگ راست كنند و به سنگ مكّى نرم كنند و به چوب خرزهره جلا دهند . باشد كه پاك شود ، و باشد كه موضع سودن را لون و آب نمايد ، « * » اين نوع را سوهانى خوانند .
a
[ 21 ] و طريق آنك دانهء مرواريد را پوست باز كنند نخست آن است كى مثقبى به غايت باريك به مرواريد فرو برند يا بخراشند تا معلوم شود كه طبقهء مقعّر خوشاب هست يا نه ؟ اگر خوشاب باشد پوستش باز كنند . و اصلاح مرواريد زرد و سياه و سرخاب و خشكاب را اگر صلاحيت پوست باز كردن نباشد هرچندان از اصلاح و
هامش
* ازينجا تا آخر سطر بعد در حاشيه تحرير شده است .