تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرايس الجواهر ونفايس الأطايب ( فارسى ) — صفحة 109

مساهمون:

ص١٠٩
باشد كه بها مضاعف شود . و اگر فرد باشد بها با كم كنند . و بىجفتى عيبى شمرند . مگر دانه كه نيك بزرگ باشد و نزديك به مثقالى برسد . اعنى نظير و شبيه خود ندارد ، و آن را بدين سبب درّ يتيم خوانند و آن را واسطهء قلاده سازند . و دانه‌هاى بزرگ را عيون خوانند ، اعنى هرچ از دانگى يا دو دانگ بگذرد از حساب عيون باشد . و بزرگتر دانهء لؤلؤ كه نشان دهند دانه‌اى بوده است كى از آن خلفاى بغداد بوده به وزن سه مثقال و آن را درّ يتيمه خوانده‌اند به سبب عدم جفت . و به ايّام مغول زيادت ازين افتاده است ، و اللّه اعلم و احكم . « * » و آن كس را كه مرواريد خرد را در سلك نظم كشد او را نظّام گويند و آن به انفراد حرفه‌اى است در بغداد . و نظّام را تختى باشد مربّع مثل تختت شطرنج . روى آن در كرباس كبود گرفته . . . . « 1 » و مرواريد ريزه به غربال زده بابت بابت بر روى تخته مىكند و به منظم كه مثل سوزنى است در ريسمان مىكشند و ابريشم باريك منظم دركشيده باشند و ريسمان را به آن ابريشم وصل كرده و چون خواهند كه صدى يا هشتادى يا شستى يا غير آن سوراخ كنند به ريسمان دركشند ، بعد ما كه بابت‌بابت كرده باشند ، اعنى در هر هار صدى يا غير آن از چهارگونه مرواريد باشد و هر ريسمانى را دو سر فراهم آورده باشند و به چهار قسم متساوى كرده و موضع اتّصال را
هامش
* - از اينجا الى ابتداى فصل بعد در حاشيه تحرير شده است . ( 1 ) - يك دو كلمه به علت سائيدگى لبهء كاغذ محو شده است .
عرايس الجواهر ونفايس الأطايب ( فارسى ) — صفحة 109 | ايرج افشار / أبو القاسم عبد الله بن علي الكاشاني ( القاشاني )