برداشتى ، و در سير رفق تمام كردى ، و جاسوسان را سوى لشكر دشمن فرستادى ، و مقدمات و طلايع پيش گرفتى ، و پاسبانان را بر اطراف لشكر تفرقه فرمودى . و چون با دشمن برابر شدى بايستادى و دعا كردى و از حق تعالى نصرت خواستى و با جملهء صحابه رضى اللّه عنهم بذكر مشغول شدى ، و لشكر را خود ترتيب فرمودى ، و مقاتلان را معين كردى ، و در حضرت او بفرمان او مقاتله كردندى .
و در جنگ آب خنك بنوشيدى ، و ميان دو زره مظاهره كردى ، و در لشكر آن حضرت رايات و اعلام بودى . و چون بر قومى غالب شدى ، در آن عرصه سه روز اقامت فرمودى . و چون خواستى كه بر قومى تاختن آرد انتظار كردى ، اگر در ميان ايشان آواز بانگ نماز شنيدى تاخت نفرمودى . و گاه بر دشمن شبيخون كردى ، و گاه در روز تاخت كردى . و سفر در روز پنجشنبه دوست داشتى . و چون لشكر فروآمدى ، ايشان را چنان جمع فرمودى و برهم پيوستى كه اگر جامهاى را بر ايشان بگستريدندى همه را بپوشيدى . و صفوف را خود مرتب كردى ، و در وقت قتال شجعان را از براى اقدام بدست مبارك خود تعيين فرمودى ، و مىفرمودى : فلان تو پيشرو ، فلان تو پسرو . و گاه در وقت لقاء دشمن اين دعا برخواندى : اللهمّ منزل الكتاب و مجرى السّحاب و هازم الاحزاب ، اهزمهم و انصرنا عليهم ، سيهزم الجمع و يولّون الدّبر ، بل الساعة موعدهم و الساعة ادهى و أمرّ ، اللهمّ انزل نصرك ، اللهمّ أنت عضدى و أنت نصيرى و بك اقاتل . » و چون جنگ در پيوستى و تنور قتال گرم شدى و دشمن قصد آن حضرت كردى ، به آواز بلند فرمودى :
انا النبّى لا كذب * انا ابن عبد المطّلب
و چون كار به سختى رسيدى دليران پناه بدان حضرت آوردندى ، و از همه نزديكتر بدشمن آن حضرت بودى . و اصحاب خود را در جنگ شعارى تعيين كردى كه يكديگر را بدان شناسند . و يكبار شعار ايشان اين بود : « امت ، - امت » يعنى بميران ، بميران ، و گاهى شعار « يا منصور » و گاه « حم ، لا ينصرون » .
و گاه زره پوشيدى و خود برسر نهادى ، و شمشير حمايل كردى ، و نيزه