سخا [ وت ] و كرم : از بوذن دليل طالع و دوّم در برجهاى معطى و مسعود بوذن به سهم سعادت و سهم مال و خذاوند طالع تدبير بستارهء دهذ كى صاعد باشذ اندر دهم ، و مسعود بوذن ارباب مثلثات نيّر خذاوند نوبت .
شومى و بذگوهرى : از بوذن خذاوند طالع و دوّم در جنوب و نزديك [ بوذن ] بمجاسدهء ذنب يا در درجات مظلم و قتم باشذ يا هبوط .
حسد : از پيوستن خذاوند آن طالع و هفتم بيكديگر و افتاذن دليل از نيّرين و سهم سعادت و زحل ، سهم را منحوس گردانذ و صاعد بوذن يا دليل بر مجاسدهء ذنب باشذ يا با ذنب جوزهر خويش .
كبر و تنعّم : پيوستن دليل بستارگانى ضعيف و صاعد و گذشتن بالاى نحوس و نحوست عطارد با شكلى مختلف طبع .
اندوه : برى بوذن دليل و قابل تدبير او در اسد يا ميزان و عقرب و جدى و گذشتن زير زحل و بوذن در درجات مظلم و شهادت عطارد ممتزج با زحل .
بسيار گفتن : بوذن عطارد در وتدى بر مزاج مرّيخ و بوذن [ دليل در جوزا يا سنبله و ميزان ] .
حفظ : از شهادت عطارد بشمس و صلاح شكل [ و قوّت در جوزا و سنبله و ميزان و نظر با زحل از قبول ، و معتدل مزاج ] .
[ نيسان ] : از فساد نيّران با حال دليل اندر سرطان و مثلّثش و افتاذن از آفتاب ( 323 ) و سهم سعادت و سهم غيب و بوذن در درجات مظلم .
گنگى و لالى : از بوذن عطارد در برجهاى كمآواز با شهادت زحل ساقط و راجع .
كين : زحل منحوس ، با راجع و دليل به او پيوندد و شهادت زحل را بوذ .
بيهوده گفتن : از شهادت مشترى و زحل و مزاجشان و منحوس بوذن در برجهاء نر و افتاذن دليل از نيّرين و سهم سعادت .
نميمه و سخن بازپس گفتن بدروغ : از نقل دليل ميان دو ستاره در رجوعت منحوس از مرّيخ در برجى معوّج طلوع .
طبع بذ : از نحوست دليل بمرّيخ و زحل خاصّه كى راجع بوذ و بوذن طالع از صورت رأس الغول و ممسك الحيّه و الشجاع و عقرب خاصّه نيش ، چه طبع بيران كردن بوذ و تمنّى بذى و فساد كنذ و اللّه اعلم و احكم .
روضة المنجمين ( فارسى ) — صفحة 424
مساهمون: شهمردان بن أبى الخير رازى
ص٤٢٤