در تعليقات آقاى برگنيسى بدينوجه آوردند . ص 229 ، س 2 تا 3 :
L
: عبارت :
« هر آينه بهتر از . . . يك كلمه نجات » از متن اين نسخه افتاده و كاتب خود در حاشيه نگاشته . ص 230 ، س 3 :
L
: محاشت من با داد ده . ص 230 ، س 11 :
P
:
اوميد است . ص 230 ، س 18 :
L
: امتداد ثنا . ص 231 ، س 8 :
L
: تقويم و تعريج .
ص 233 ، س 10 :
L , P
: رهين ارتماز و قرين اعتناز ؛ اصلاح از آقاى برگنيسى است . ص 234 ، س 2 :
L
: هستى قوّت و فخامت ذات . ص 234 ، س 15 :
L
: تدبير قبض شود . ص 237 ، س 6 :
P
: . . . شتاب خارخوارى . ص 237 ، س 17 :
L , P
: . . .
المستعجل زلل . ص 237 ، س 20 :
P
: تا آنگاه كه سنگلاخى . ص 237 ، س 24 :
L
:
ممكن نيست مقاتت ؛ « اظهار » از قلم افتاده . ص 238 ، س 3 :
L
: اكنون در مصاحبت ؛ « اگر » ندارد . ص 238 ، س 16 :
P
: نديم ندم بود . ص 239 ، س 6 :
P
:
تقرّب را بر تغرّب تفضّل نهد . ص 239 ، س 11 :
P
: مهابتى تمام است . ص 240 ، س 2 :
L
: . . . يوما قد نجا . ص 240 ، س 7 و 8 :
L
: عبارت « تو از ميان خصب . . .
حضيض تعجيل آمدى » افتاده . ص 240 ، س 10 :
P
: دلير باشد . ص 241 ، س 10 :
L , P
: فلا الموت خير من مقامه . ص 241 ، س 10 :
P
: . . . هوان بين واشى و حاسد .
ص 241 ، س 22 : نحر بحر جلا . ص 242 ، س 16 :
P
: به قفز من . ص 242 ، س 10 :
L
: دهر تغيّر يافته باشد . ص 242 ، س 14 :
P
: رسوخ يافته بود . ص 243 ، س 21 :
P
: بالاى بان آمد . ص 243 ، س 22 :
L
: خواجهء خانه مدتى مديد است ، از غفلت اين عبارت را در متن نگذاشتيم . ص 244 ، س 5 :
P
: مشار اليه شده است .
ص 244 ، س 18 :
L , P
: و ما نحفى الصنيعة . . . اصلاح از آقاى برگنيسى است .
ص 245 ، س 5 و 6 :
P
: عبارت : « باشد كه در حقّ غيرى از او سماجتى صادر شده باشد » از نسخه افتاده و كاتب در حاشيه نوشته ، با اينهمه ، متمّم جمله را از قلم انداخته : « و او تصوّر كند » . ص 247 ، س 18 :
P
: به اغتباط تمام و ارتياح فراوان .
ص 247 ، س 19 :
P
: بر آن اطلاع يافت . ص 248 ، س 11 :
P
: آن را جمله ؛ « را » از قلم افتاده . ص 248 ، س 11 :
L
: آن را در پيش او نهاد ؛ « جمله » در اين نسخه افتاده .
ص 248 ، س 16 :
L
: « توقّى » را در حاشيه آورده . ص 249 ، س 1 :
P
: آهنگر واضح شد . ص 249 ، س 16 :
L
: به رموق ارحاملحوظ .
ص 250 ، س 1 تا 5 :
P
: در حاشيهء پاريس اين نوشته ديده مىشود از « رياضى »