در حاشيه آورده با علامت « ط » . ص 169 ، س 11 :
L
: محط ولاد و مناط ولاى قايل سازد . ص 169 ، س 13 :
P
: « خلايق را » ، در اين نسخه « را » نيامده . ص 170 ، س 1 و 2 :
P
: عبارت « شناسند و نصايح او . . . دارند و ظلف » را در حاشيه نوشته كاتب . ص 170 ، س 22 :
L
: لطايف او كامل بوده است . ص 171 ، س 14 :
P
: لذّت رچال . ص 171 ، س 18 :
P
: شرح رچال . ص 172 ، س 6 :
P
: محروس باشد .
ص 174 ، س 15 :
P
: كالى گردانيد . ص 174 ، س 15 :
L
: مفوّض گردانيده .
ص 174 ، س 18 :
L
: مناوت شرعت ( ؟ ) ص 175 ، س 11 :
P
: نفخى جدا شد .
ص 175 ، س 16 :
P
: اوميد است . ص 175 ، س 21 :
L
: تفريط افتد . ص 176 ، س 2 :
P
: به نزاهت موصوف و لطافت مخصوص يافت . ص 176 ، س 18 :
L
:
تغذيب و تثريب . ص 176 ، س 20 :
L
: عدوّى اسدست ( ؟ ) ص 177 ، س 2 :
P
:
با مار معادات ورزى . ص 177 ، س 2 :
P
: عبارت : « دختر گفت هر كه با مار عداوت ورزد » در حاشيه آمده است به خط كاتب . ص 177 ، س 11 :
P
: شرف اين خبر را .
ص 178 ، س 22 :
L , P
: اتت فقد اتى لك ، هر دو نسخه بتصريح . ص 180 ، س 5 :
L
:
بيمارى كه اگرچه . ص 181 ، س 12 :
L
: « مناغات » از قلم افتاده . ص 182 ، س 3 :
P
:
آن ياغى معتدى . ص 182 ، س 8 و 9 :
P
: عبارت : « گاوپاى گفت اين امارات . . . و علامت عبادست ندانم عاقبت » ندارد ؛ ما : علامت عقلاست . ص 182 ، س 13 :
L
:
جز پشت خود ؛ نسخهء
P
: بتصريح : بشب .
ص 183 ، عنوان :
L , P
: باب تمامت مناظرهء . . . ص 183 ، س 11 :
P
: نيستند از بيم حق . . . ؛ در ديوان سنايى چاپ استاد شادروان مدرّس رضوى ، ص 188 : نيستند از خشم حق . . . ص 184 ، س 1 :
P
: تا از جواب آن قاصر آيى . ص 184 ، س 10 :
L , P
: سوى نهكة . . . اصلاح از آقاى برگنيسى . ص 185 ، س 4 :
L
: اتصال اعراق و اعصاب ؛ « اتصال » را انداخته . ص 185 ، س 18 و 19 :
P
: عبارت : « و دل را منبع . . .
محل برودت و يبوست » در حاشيه آمده است به خط كاتب نسخه ، ص 185 ، س 24 :
P
: بخاطر او نگذاشته . ص 186 ، س 2 :
P
: خايب و خاسر باز رفت .
ص 186 ، س 3 :
L
: در اضمار اشتهار . ص 186 ، س 12 :
L
: از مختلفه به مستحده و از مستحده به مختلفه .
ص 187 ، س 19 :
L
: كدام مرد مستغنىتر . ص 187 ، س 20 :
L
: « آنكه » ندارد .