پيامبر « ص » : هر كس چهل روز حلال بخورد ، خدا قلب او را روشن كند . 3 - الإمام علي « ع » : يا كميل ! ) * إنّ اللَّسان يبوح من القلب ، و القلب يقوم من الغذاء ، فانظر فيما تغذّي قلبك و جسمك ، فإن لم يكن ذلك حلالا لم يقبل الله تعالى تسبيحك و لا شكرك . « 1 »
امام على « ع » : اى كميل ! زبان از قلب خبر دهد ، و قلب به خوراك بر كار ايستاده است ؛ پس در چيزى بنگر كه قلب و جسمت را از آن غذا مىدهى ، اگر حلال نباشد ، خداى متعال عبادت و شكرگزارى تو را قبول نخواهد كرد . 4 - الإمام الصّادق « ع » : لا تدع طلب الرّزق من الحلال ، فإنّه عون لك على دينك ، و اعقل راحلتك و توكَّل . « 2 »
امام صادق « ع » : طلب روزى حلال را فرو مگذار ، كه روزى حلال تو را در ديندارى كمك مىكند ؛ و شترت را ببند و بر خدا توكَّل كن . ، روزى حلال ، تأثيرى عميق و ريشه دار در واقعيّت وجود انسانى و در ساختن بدن و روح آدمى دارد ، و در جهت شكفتن استعدادهاى نيك و حصول تصميمها و نيّتهاى خوب در انسان ، از نقشى سرنوشت ساز برخوردار است . و اين روزى ، در منطق اسلام ، جز دور از دو طرف ميانه روى نيست ، پس نه چيزهاى پاكيزه ( و حلال ) ، حرام است ، و نه اين اجازه را دادهاند كه - از همان پاكيزه و حلال - هر كس هر چه دلش مىخواهد و به هر اندازه كه مىخواهد بخورد ، و كارش به اتراف و طغيان بكشد . پس حلال طيّب آن است كه ميان دو حد قرار گرفته باشد ، يعنى به اندازهء كفاف و نياز . و به تعبيرى ديگر : حلال
هامش
« 1 » . « سفينة البحار » 1 / 298 - 299 .
« 2 » . « سفينة البحار » 1 / 298 - 299 .