نازكنان ، از قدرت خود ، و از روى كرم ، منقارش را اندكى سست كرد ، گنجشك در رفت .
اين ابيات به همين صورت در « تمثيل و محاضره » ثعالبى ، ص 367 آمده است .
*
( 99 ) انّ الضّغينة . . . :
كينه و دشمنى را هرچند كهنه شده باشد باز خواهى ديد ، درست مانند جرب كه اگر گاهى ناپيدا گردد ، زمانى بيرون مىزند و آشكار مىشود .
ابن قتيبه در « عيون الاخبار » ج 3 ، ص 111 بيت را آورده و قائل آن را « اخطل » نصرانى ضبط كرده كه از قصيدهاى از غرر قصايد او و ظاهرا در مدح عبد الملك بن - مروان است .
* ( 100 ) انّ رأسى . . . :
اين سر من بجاى سر او باشد ، ( بجاى او مرا بزنيد ) .
* ( 101 ) اهبه لك . . . :
او را بخاطر تو ببخشم يا بخاطر چهار بيت شعرش ؟
* ( 102 ) الدّهر لا يبقى . . . :
زمانه نه با هزل و شوخى ، و نه با جدّ نمىماند ، شب آبستن است ، دانسته نمىشود كه چه خواهد زاييد ، و سحر چه حادثهاى رخ خواهد داد .
در مورد مصراع دوم « الليل حبلى . . . » ر ك توضيح * ( 4 ) باب چهارم .
* ( 103 ) احاسن الكلام فى محاسن الكرام . . . :
در ذيل كشف الظنون ج 1 ، ص 30 كتابى ضبط شده چنين :
احاسن الكلام و محاسن الكرام - تأليف بشير ابن ابى بكر الجعفرى التبريزى المعروف بابن النعمان المتوفى سنه . . . ( ناقص ) . اما « معجم المؤلفين » روشن كرده است : بشير بن حامد بن سليمان بن يوسف بن عبد اللّه الهاشمى ، الجعفرى الزينبى ، الشافعى ( نجم الدين ابو النعمان ) مفسر ، محدّث . . . صوفى ، فقيه . در اردبيل ( 570 ) به دنيا آمد و در مكّه ( صفر 646 ) وفات يافت . از آثار وى : تفسير بزرگى است در چند مجلد ، و احاسن الكلام و محاسن الكرام ، و اربعون حديثا فى امور الدين . معجم المؤلفين - عمر رضا كحّالة ، ج 3 ، ص 46 .
* ( 104 ) محمّد مهلبى :
مراد از اين مرد ، محمد بن عباد مهلبّى است ( متولد 216 ) نه ابو محمد حسن بن محمد مهلبى ، دانشمند و شاعر قرن چهارم ، و وزير معز الدولهء ديلمى كه در سال 352 وفات كرده است .
اين مهلبى به نوشته زركلى : [ محمد بن عباد حبيب المهلبى - در زمان مأمون عباسى امير بصره بوده ، و در همانجا وفات يافته كه مبرّد در « الكامل » او را با لقب « سيد
دستور الوزاره ( فارسى ) — صفحة 198
مساهمون: رضا انزابى نژاد
ص١٩٨