باب هشتم در هدايا و آنچه شايستهء پادشاه باشد و به فال پسنديده آيد و ارداف « 1 » آن قانون اسلاف را دستور خود ساختهاند .
هديّه فرستادن به حضرت مخدوم از ملوك و صدور ، طريقى معهود و سنّتى محمود است و از خلاصهء موجودات و سرور كاينات وارد است « تهادوا فانّ الهديّة تذهب السّخيمة * 1 و تصافحوا فانّه يذهب الغلّ » * 2 مىفرمايد كه چندانكه در حوصلهء امكان و وسع توان گنجد صفاياى هدايا در اوقات تهانى « 2 » به يكديگر ايثار كنيد « انّ - المكارم فى اوقاتها فرص » * 3 كه جز به منجل هديّت ، حشايش كينه از زمين سينه نتوان درود و به تحاياى تحيّت و صفاياى مصافحت غرس محبّت و مودّت نتوان كرد و از اينجاست كه حبر امّت * 4 و بحر حكمت مىگويد : « الهديّة تورث المودّة و تجدّد الاخوّة و تذهب الضغينة » * 5 و هم از سيّد رسل و مرشد سبل صلوات الرحمن على عزيز روحه آمده است « اهد لمن يهدى « 3 » لك وعد من يعودك » * 6 يعنى چون شخصى ترا به هديه از لطايف آنچه محبوب خاطر باشد بر خود اختيار كرد عوض المثل باز فرست اگر بر آن مزيدى نكنى لقوله تعالى :
« وَ إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها أَوْ رُدُّوها »
* 7 و ارباب حقايق نكو گفتهاند : « الهديّة تفتح الباب المصمت » * 8 و مصطفى عليه السلام مجامع نجاح آمال و جوامع تودّد و توسّل به وصول مراد در دو كلمه مدرج
هامش
( 1 ) . ارادف ( به فتح ) : جمع ردف ( به كسر ) نائب مجلس ، وزير . ( متن اللّغه )
( 2 ) . تهانى : باهم مباركباد گفتن و تهنيت كردن . در اين معنى مصدر است از باب تفاعل و هم جمع تهنيت .
( غياث الّغات )
( 3 ) . متن : يهد .