باقى .
يكى از اخوان الصّفا و احباب « 1 » الوفا بفرمود كه اين كتاب را كه محتوى است بر بدايع عبارات و ودايع استعارات اسمى بايد كه ذكرى از او شايد . گفتمش كه اين مزخرف را بالآلى منثور و درارى منظوم مؤلفان و مصنفان سلف و خلف نه لايق اسم و قابل رسم است . چون بشنيد اين مصرع جامى كه : نملة جائت بر جل من جراد ، بخواند و كميت مبالغت « 2 » براند . گفتمش تو سليمانى كن اى عالى نهاد . بگفتا چون منظور و مقصود تنبيه و تنبّه اولاد و احفاد است دستور الاعقاب را لايق است . امتثال جستم و اختيار آوردم . امّيد كه مطالعان را اصلاح بر زلل و خطا و خطاياى اين ضعيف تفضّل آيد [ و على المحمد عترته صلوات الرحمن و تحيّاته و قد حصل الفراغ من تسويد هذه النسخة الشريفه فى شهر صفر المظفر من سنه 1291 فى دار الخلافه « 3 » . ]
هامش
( 1 ) . ح : اصحاب .
( 2 ) . م : مبالغه .
( 3 ) . در نسخه ح كتاب با اين جمله پايان مىيابد : « و لمحمد و غيره صلواة الرحمن و تحياته .
فى شهر محرم الحرام سنه 1260 » .