و بيرون آمدن آتش و دود از دهن دليل فحش و غمّازى [ 10 ب ] باشد .
و اگر بيند كه آتش ازان كسان وى همىسوخت وى زرگرى خاين باشد .
و اگر بيند كه آتش وى را بسوزانيد از پادشاه و سوى خاتمه بر حذر بايد بود .
و اگر بيند كه خانهء وى بسوزانيد آن خانه خراب شود .
و اگر بيند كه آتش در خانهء وى افتاد و نمىسوزانيد پادشاهى ظالم دران جايگاه فرود آيد يا مالى حرام جمع كنند .
الدخان
و ديدن دود على العموم نه نيك باشد و دليل خوف باشد و عقوبت از جهت سلطان .
و چون بيند كه همه عالم دود گرفته بود دليل فتنه و قحط باشد ، قال اللّه تعالى :
« فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ »
.
و بيرون آمدن دود از سراى و دكان دليل يافتن نعمت و فراخى باشد بعد از خوف و فضيحت .
و اگر بيند كه دود بر سر وى مثال سايه يا خيمه ايستاده بود وى را تب گيرد ، قال اللّه تعالى :
« وَ ظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ »
.
و يافتن گرما از جهت دود دليل غم و اندوه و از جهت آتش ، و همچنين باشد . اگر در تابستان باشد يا آن حرارت . . . . [ 16 الف ] از عادت باشد .
و اگر در زمستان باشد آن نيك باشد و دليل يافتن مراد باشد .