طالب شاه عادل است جهان * تو نيت خوب كن جهان بستان .
سنائى .
نظير :
ترك و ايرانى و اعرابى و كرد * هر كه عادلتر است دست او برد .
سنائى .
طالب گنج ببايد كه بويران گذرد * ( ملك دنيا ز پى طاعت دادار گزيد . . . )
قاآنى .
طالب گنجى ره ويرانه گير * ( كشتهء شمعى ره پروانه گير . )
خواجو .
طالب لعل و گهر نيست و گرنه خورشيد * همچنان در عمل معدن و كانست كه بود .
حافظ . نظير :
طبيب عشق مسيحا دم است و مشفق ليك * چو درد در تو نبيند كرا دوا بكند .
حافظ .
عاشق كه شد كه يار بحالش نظر نكرد * ايخواجه درد نيست و گرنه طبيب هست .
حافظ .
رجوع به : از تو حركت . . . ، و رجوع به : آب كم جو . . . ، شود .
طال حزن من طال رجاؤه . على عليه السلام . آن را كه آرزو دراز اندوه دراز .
طال عمر من قصر تعبه . على عليه السلام .
طامع هميشه شرمنده است . رجوع بطمع آرد بمردان . . . ، شود .
طاوس را بنقش و نگارى كه هست خلق * تحسين كنند و او خجل از پاى زشت خويش
شخصم به چشم عالميان خوب منظر است * وز خبث باطنم سر خجلت فكنده پيش . . . )
سعدى .
نظير : من آنم كه من دانم .
طاوس و سراى روستائى ! * ( عشق تو و سينهء چو من كس . . . )
انورى .
نظير : خانهء خرس و باديهء مس . خانهء خرس و انگور آونك .
طبالى به كه بطالى . نظير : بيگارى به كه بيكارى .
طبع تا باشد موافق سرد و گرمش ميخوران * چون مخالف گشت يا تلخيش ده يا نيشتر .
سنائى .
طبع دلجو خوشتر از گنج زر و كان گهر * خوى نيكو بهتر از شاهى و ملك بيكران .
فرخى .
طبع شير خشتى داشتن . با همه كس زيستن توانستن . نظر باز بودن .
طبع كريم از كرم نياسايد * ( بلطف طبع ز روى كرم مرا بستود از آنكه . . . )
اخسيكتى .
طبع هر جزوى كه هست آخر سوى كل مايل است . * ( ميل گردون سوى قصر تست و مه راى تو جست . . . )
كاتبى .
طبعى بهمرسان كه بسازى بعالمى * يا همتى كه از سر عالم توان گذشت .
كليم .