تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 243

مساهمون:

ص٢٤٣
حُبْوَتَهُ [ حِبْوَتَهُ ] كفته مىشد ببست فلان حبوى وى را و بكشاد 6 الاحْتِبَاءُ يجمع الرَّجُلُ ظَهْرَه و ساقَيْه بثوب يقال احْتَبَى بثوبه أو بِنِجاد سَيْفِه و قد يَحْتَبي بيد 6 و اسمُ ذلك الثوب الحُبْوَة

ج

[ ارْتَجَى ]

ارْتَجَاهُ اميد داشت به دو 6 رجاه

[ انْتَجَى ]

انْتَجَى القَوْمُ راز كردند مردمان 6 تَنَاجَوْا 7 راز كفتند با يكديكر مردمان

ح

[ الْتَحَى ]

الْتَحَى ريش برآورد

[ انْتَحَى ]

انْتَحَاهُ آهنك كردش 6 قصده 6

خ

[ انْتَخَى ]

انْتَخَى فُلَانٌ عَلَيْنَا افتخر و توظّم و النَّخْوَةُ الكِبْرُ و العَظَمَةُ

د

[ اجْتَدَى ]

اجْتَدَاهُ عطا خواست از وى

[ ارْتَدَى ]

ارْتَدَى بالثَّوْبِ ردا برافكند 7 بر خود ردا كرد جامه را

[ اغْتَدَى ]

اغْتَدَى بامداد رفت 6 ذهب غدوةً 7 بامداد بيامد يا رفت

[ افْتَدَى ]

افْتَدَى مِنْهُ بِكَذَا خود را بازخريد از وى بفلان چيزى 5 فديه داد 6 فدَى نَفْسَهُ

[ اقْتَدَى ]

اقْتَدَى بِهِ از پس او برفت 7 اقتدا كرد بوى و هو القِدْوَةُ پيش‌رَو 5 الإِمام 6 الاقتِدَاءُ و المُقْتَدَى بِهِ

[ انْتَدَى ]

انْتَدَى القَوْمُ كرد شدند مردمان 5 مَجْلِس كردند قوم و هو النَّدِيُّ مجلس 7 انجمن و النَّادي مترادف

[ اهْتَدَى ]

اهْتَدَى راه راست يافت

ذ

[ احْتَذَى ]

احْتَذَى عَلَى مِثَالِهِ اندازه كرفت بر مانند او 6 اقْتدى به و احْتَذَى نعلين بر پا كرد

[ اغْتَذَى ]

اغْتَذَى بالطَّعَامِ غذا يافت بطعام 5 غذا كرفت 5 سير شد

ر

[ اشْتَرَى ]

اشْتَرَى المَتَاعَ بخريد متاع را 6 من الأَضْداد

[ اعْتَرَى ]

اعْتَرَاهُ هَمٌّ برسيدش اندوهى 6 أَصابَه

[ افْتَرَى ]

افْتَرَى عَلَيْهِ كَذِبًا دروغ كفت بر وى 7 دروغ بافت بر وى 6 اخْتلقه و هي الفِرْيَةُ دروغ بافتن 6 و افْتَرَيْتُ الفَرْوَ لَبِسْتُه ،

[ اقْتَرَى ]

اقْتَرَيْتُ البِلَادَ و اسْتَقْرَيْتُهَا اذا تتبَّعتُها بالخُروج من أَرْضٍ الى أَرْضٍ

[ اكْتَرَى ]

اكْتَرَى دارًا به مزد كرفت خانه را

[ امْتَرَى ]

امْتَرَى فى الأَمْرِ كُمان داشت در كار 5 شك داشت و امْتَرَى النَّاقَةَ بدوشيد شتر ماده را 6 احْتلبها

ز

[ اعْتَزَى ]

اعْتَزَى إِلَيْهِ خود را نسبت كرد به دو 5 بَست خود را به دو 6 انْتسب

س

[ احْتَسَى ]

احْتَسَى المَرَقَةَ بياشاميد شوربا را

[ اكْتَسَى ]

اكْتَسَى بپوشيد 6

[ ائْتَسَى ]

ائْتَسَى بِهِ اقْتدى به و هي الإِسْوَةُ القِدْوَةُ

ش

[ ارْتَشَى ]

ارْتَشَى رشوت ستد

[ انْتَشَى ]

انْتَشَى مست شد 6 سكِر

ص

[ اخْتَصَى ]

اخْتَصَى خود را خصى كرد 6 خصى نَفْسَه

[ اعْتَصَى ]

6 اعْتَصَى الشَّىْءَ اتَّخذه عصا

ض

[ ارْتَضَى ]

ارْتَضَاهُ پسنديد او را

[ اقْتَضَى ]

اقْتَضَاهُ حَقَّهُ تقاضا كردش حقّش را 7 بخواست از وى حَقّش را

[ انْتَضَى ]

انْتَضَى السَّيْفَ بركشيد شمشير را 6 سلَّه

ط

[ اخْتَطَى ]

اخْتَطَى كام زد

[ امْتَطَى ]

امْتَطَى النَّاقَةَ برنشست اشتر ماده را 6 ركِبها

ظ

[ احْتَظَى ]

احْتَظَى عِنْدَهُ بهره‌مند شد نزد وى

[ الْتَظَى ]

الْتَظَتِ النَّارُ زفانه زد آتش 6 الْتهبت و هو اللَّظَى زبانهء آتش 6 اللهب الخالص

ع

[ ادَّعَى ]

ادَّعَى عَلَيْهِ كَذَا دعوى كرد بر وى فلان چيزى و هي الدَّعْوى ( ف ) و الادِّعَاءُ فى الحرب الاعْتزاءُ و هو أَنْ تقولَ