تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 230

مساهمون:

ص٢٣٠

[ بَاثَّ ]

بَاثَّهُ الحُزْنَ پيدا كرد با او اندوهرا 5 اندوه كسارد با وى

ج

[ حَاجَّ ]

حَاجَّهُ حُجَّت آورد با وى 6 خاصَمه مِن الحُجّة 7 حجّت كفت با او

[ لَاجَّ ]

لَاجَّهُ بسِتِهيد با وى 5 ستيزه كرد با وى

ح

[ شَاحَّ ]

أَنَا أُشَاحُّ عَلَى فُلَانٍ من بَخِيلى مىكُنم بر فلان 5 مَن مُضايقه مىكنم 6 أَضِيقُ بِه

د

[ حَادَّ ]

حَادَّهُ دشمنى كرد با وى 6 خالَفه

[ شَادَّ ]

شَادَّهُ سخنى كرفت با وى 7

[ ضَادَّ ]

ضَادَّهُ ناهمتاى كرد با او 5 مُشتقّ من الضِّدِّ 6 دشمنى كرد با وى

ر

[ سَارَّ ]

سَارَّهُ راز كفت با وى

[ شَارَّ ]

شَارَّه بدى كرد با وى 5 شَرّ انكيخت با وى

[ ضَارَّ ]

ضَارَّهُ زيان كرد با او 6 كُزند كرد او را ، ضايَقه

[ قَارَّ ]

قَارَّهُ عَلَى كَذَا قرار كرد با او بر فلان چيزى 5 بياراميد او را

س

[ مَاسَّ ]

مَاسَّهُ بسود او را 5 دست به دو باز زد

ص

[ قَاصَّ ]

قَاصَّهُ فى الحِسَابِ برابرى كرد با او در حساب 5 مبادله كرد با وى در حساب 7 سربسر كرد به او در حساب

ف

[ صَافَّ ]

صَافُّوهُمْ صف زدند ايشانرا 5 صف كشيدند بر ايشان

ق

[ حَاقَّ ]

حَاقَّهُ خصومت كرد با او 6 خاصَمَه 7 حق كرفتش

[ شَاقَّ ]

شَاقَّهُ خلاف كرد با وى 6 خالَفَه 7 دشمنى كرد با وى

ل

[ خَالَّ ]

خَالَّهُ دوستى كرد با او 6 صادَقه و هو الخَلِيلُ دوست و الأَخِلَّةُ جمع و الأَخِلَّاءُ جمع و الخُلَّانُ جمع و الخُلَّةُ دوستى 6 و 7 مترادف مفرد

م

[ ضَامَّ ]

ضَامَّهُ نزديك شد با وى 5 ضم شد با او ، فراهم شد با او 6 انضمَّ إليه 6

ن

[ عَانَّ ]

عَانَّهُ عارَضه و منه شركة العِنَان كأنّه عنّ لهما شَىْءٌ فاشترياه مشتركين فيه

المعتلّ الفاءِ بالواو

، ، ،

أ

[ وَاطَأَ ]

وَاطَأَهُ عَلَى الشَّىْءِ موافقت كرد با او بر چيز و وَاطَأَ الشَّىْءَ مترادف 5 بساخت چيز را ، راست كرد چيز را

ب

[ وَاثَبَ ]

وَاثَبَهُ برجَسْت به او 6 حمله كرد با وى

[ وَاظَبَ ]

وَاظَبَ عَلَى الأَمْرِ پيوستكى كرد بر كار 6 داوَم

د

[ وَارَدَ ]

وَارَدَهُ به آب آمد با او 6 آمد بوى 6 ورَد معه 7 بآب‌خوره آمد با او

[ وَاعَدَ ]

وَاعَدَهُ لِوَقْتٍ وعده كرد او را براى وقتى 6 وعده نهادش 5 وعده دادش

ر

[ وَاتَرَ ]

وَاتَرَ الكُتُبَ دمادم كرد نامها را 7 پياپى فرستاد نامها را

[ وَازَرَ ]

وَازَرَ الأَمِيرَ وزيرى كرد امير را و وَازَرَهُ اعانت كرد او را

ع

[ وَادَعَ ]

وَادَعَهُ آشتى كرد با او 6 صالَحَه 7 سازوارى كرد با او

[ وَاضَعَ ]

وَاضَعَهُ مواضعت كرد با او 6 صالَحَه

[ وَاقَعَ ]

وَاقَعَها جماع كرد زنرا و وَاقَعَ الأَمْرَ در انداخت خود را در كار 5 در كار افتاد بدشوارى 6 به كار اندر افتاد

ف

[ وَاقَفَ ]

وَاقَفَهُ بيستاد با او 6 در مقابلهء وى بيستاد در جنك

ق

[ وَافَقَ ]

وَافَقَهُ موافقت كرد با وى

ل

[ وَاصَلَ ]

وَاصَلَهُ پيوست با او 6 نَقيضِ صَارَمَهُ

ن

[ وَازَنَ ]

وَازَنَهُ هم‌سنكى كرد با وى 7 بسنجيد به او

ه

[ وَاجَهَ ]

وَاجَهَهُ روياروى شد با وى 6 قابَله 7 روياروى سخن كفت با او

و بالياءِ

، ، ،

ر

[ يَاسَرَ ]

يَاسَرَهُ آسانى كرد با او 5 سازكارى كرد با وى
مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 230 | الزمخشري