تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 232

مساهمون:

ص٢٣٢
با او در خط كِرَو برد 5 كرو ببُرد ازو در خط 7 نبرد كرد با او در خطِّ نيكو

[ سَايَرَ ]

سَايَرَهُ همراهى كرد به او 6 برفت به او

س

[ كَايَسَ ]

كَايَسَهُ زيركى كرد با وى

ع

[ بَايَعَ ]

بَايَعَهُ مبايعت كرد با وى 5 بفروخت با وى 6 بيعت كرد به او و هي البَيْعَةُ بيعت 5 خريد و فروخت

[ شَايَعَ ]

شَايَعَهُ پىرَوِى كرد او را 6 پس او رفت ، تابَعه 7 يارى كرد او را 6 و شِيعَةُ الرَّجُلِ أَتباعُه و أَنْصَارُه و الجَمْعُ شِيَعٌ و أَشْيَاعٌ

ف

[ سَايَفَ ]

سَايَفَهُ شمشير زد با وى

ق

[ ضَايَقَ ]

ضَايَقَهُ تنكى كرد به او

ل

[ زَايَلَ ]

زَايَلَهُ جدا شد از وى 5 زايل كرد او را 6 فارَقَهُ

[ كَايَلَ ]

كَايَلَهُ پيمود با وى 7 نبرد كرد با او

[ مَايَلَ ]

مَايَلَهُ ميل كرد با وى

ن

[ بَايَنَ ]

بَايَنَهُ جدا كرد به او 6 جدا شد از وى ، فارَقه

[ دَايَنَ ]

دَايَنَهُ وام داد او را 5 خريد و فروخت كرد با وى 6 بَايَعه بالدَّيْن

[ عَايَنَ ]

عَايَنَهُ بديد او را 7 بديدش روياروى

المعتلّ اللّام

، ، ،

أ

[ رَاأَى ]

رَاأَى 5 رَاءَى الناسَ بِعَمَلِهِ بديدارِ مردمان كارش را كرد 5 ريا كرد با مردمان بكارش

ب

[ حَابَى ]

حَابَاهُ فى البَيْعِ محابا كرد او را در بيع

ت

[ آتَى ]

آتَاهُ فرمان‌بردارى كرد او را 7 موافقت كرد با وى

ث

[ جَاثَى ]

جَاثَاهُ به او هم‌زانو نشست 5 بر او به زانو نشست

ج

[ دَاجَى ]

دَاجَاهُ دشمنى كرد به او 5 مدارات كرد با وى 6 داراه و ساتَرهُ العداوة

[ حَاجَى ]

حَاجَاهُ محاجات كرد به او و هي الأُحْجِيَّةُ لغز و الأَحَاجيُّ [ الأَحَاجِي ] بالتثقيل و و التخفيف جمع

[ نَاجَى ]

نَاجَاهُ راز كفت به او و هي النَّجْوى راز و هو النَّجِيُّ رازدار 7 مترادف و قَوْمٌ نَجِيٌّ هم‌رازان 7 مردمان هم‌راز

[ هَاجَى ]

هَاجَاهُ هجا كرد او را

ح

[ لَاحَى ]

لَاحَاهُ شَاتَمَهُ 7 ملامت كرد او را

خ

[ آخَى ]

آخَى بَيْنَهُمَا برادرى افكند ميان ايشان 5 دوستى افكند در ميان ايشان

د

[ عَادَى ]

عَادَاهُ دشمنى كرد با وى و هي العَدَاوَةُ دشمنى

[ غَادَى ]

غَادَاهُ بامداد آمد بر او 5 جاءَه من الغَد

[ فَادَى ]

فَادَاهُ باز خريد او را از اسيرى

[ نَادَى ]

نَادَاهُ آواز داد او را 5 بانك زد او را 6 صاحَ بِه

ر

[ جَارَى ]

جَارَاهُ برفت با او 5 با او دوانيد اسب را و غيره 6 جَرَى معه

[ مَارَى ]

مَارَاهُ بسِتهيد با وى 5 سِتيزه كرد با وى 6 جادَله

ز

[ جَازَى ]

جَازَاهُ جزا كردش 5 پاداش داد او را

س

[ آسَى ]

آسَاهُ بِمَالِهِ سازكارى كرد به او بمالش 5 مواسات كرد با او 7 موافقت كرد به او بمالش

[ قَاسَى ]

قَاسَاهُ رنج او بركشيد 5 سختى كرد به او 6 كايَده

ش

[ حَاشَى ]

حَاشَاهُ استثنا كرد به او 5 دورى كرفت

[ مَاشَى ]

مَاشَاهُ با او برفت 6 مشى معه ،

ص

[ نَاصَى ]

نَاصَاهُ أَخذ كلُّ واحدٍ بناصية صاحبِه و هذه فَلَاةٌ تُنَاصِي فَلاةً يتّصل بها

ف

[ صَافَى ]

صَافَاهُ دوستى كرد با او 6 خالَصه دوستئ ويژه كرد به او و هو صَفِيُّهُ دوست اوسْت 7 دوست ويژهء او

[ عَافَى ]

عَافَاهُ اللَّهُ عافيت داد او را خداى و هي العَافِيَةُ ( ف )

[ نَافَى ]

هذا يُنَافِي ذاك اين نفى مىكُند آن را 5 اين نيست كُند 6 اين دور مىكند آن را

ق

[ لَاقَى ]

لَاقَاهُ بديد او را 5 يكديكر را از پيش باز افتادند

ك

[ بَاكَى ]

بَاكَاهُ بكرست با وى

[ حَاكَى ]

حَاكَاهُ مانندكى كرد او را 6 مانيد او را 7 حكايت كردش

ل

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 232 | الزمخشري