در فلان كار 5 از اندازه در رفت 7 از حد دركذشت در كارى
[ أَشْرَبَ ]
أُشْرِبَ الأَبْيَضُ حُمْرَةً آميخته شد سپيدى بسُرخى 5 رنك داده شد سپيدى با سُرخ 6 سپيده شد در سُرخى و أُشْرِبَ فى قَلْبِهِ حُبَّهُ آميخته شد در دلش دوستئ او 5 جاىكير شد در دل وى دوستئ وى 6 و معنى
وَ أُشْرِبُوا
فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ أي حُبَّ العِجل
[ أَصْحَبَ ]
أَصْحَبَهُ شَيْئًا يارى كردش چيزى را
[ أَضْرَبَ ]
أَضْرَبَ عن الأَمْرِ روى بكردانيد از كار 6 أَعْرض
[ أَطْرَبَ ]
أَطْرَبَهُ الفَرَحُ و الحُزْنُ بىآرام كرد او را شادى و اندوه و هو الطَّرَبُ بىآرامى 6 بىقرارى
[ أَطْلَبَ ]
أَطْلَبَهُ حاجتمند كرد او را 5 حاجتش رَوا كرد 7 محتاج كردش
[ أَطْنَبَ ]
أَطْنَبَ فى كَذَا از حد كذشت در فلان كار 5 در رفت در فلان كار 6 تجاوَز عن الحدّ 7 دور اندر شد در فلان كار
[ أَعْتَبَ ]
أَعْتَبَهُ خشنود كرد او را 6 أَرْضَاه و هي العُتْبى خشنودى 6 الرِّضا
[ أَعْجَبَ ]
أَعْجَبَهُ الشَّىْءُ خوش آمد او را چيز و أُعْجِبَ بِنَفْسِهِ متكبّر شد و هو العُجْبُ تكبُّر 7 خويشتنبينى
[ أَعْرَبَ ]
أَعْرَبَ كَلَامَهُ پيدا كرد سخن ويرا 6 بيَّن ، اظْهر 6 و الإِعْرَابُ الإِبَانَةُ يقال أَعْرَبَ عَنْهُ لِسَانُه و أَعْرَبَ كلامَه لم يلحن فيه و أَعْرَبَ وُلِدَ له وَلَدٌ عَرَبِيُّ اللَّوْن
[ أَعْشَبَ ]
أَعْشَبَتِ الأَرْضُ باكياه شد زمين 5 كياهناك شد و أَرْضٌ عَاشِبَةٌ زمين باكياه 5 زمين كياهناك
[ أَعْقَبَ ]
أَعْقَبَهُ نَدْمًا از پس آوردش پشيمانى 5 بعاقبت داد او را پشيمانى
[ أَغْرَبَ ]
أَغْرَبَ فى كَلَامِهِ غريب آورد در سخنش 5 سخن غريب كفت
[ أَغْضَبَ ]
أَغْضَبَهُ بخشم آورد او را
[ أَكْتَبَ ]
أَكْتَبَهُ قَصِيدَةً نبشتن داد او را قصيده
[ أَكْثَبَ ]
أَكْثَبَهُ الصَّيْدُ نزديك آمد بوى شكار 5 نزديك شد شكار وى 6 قرِب منه ، وصَل قريبا و رَمَاه مِن كَثَبٍ بينداختش از نزديكى 6 من القَرِيب
[ أَكْذَبَ ]
أَكْذَبَهُ دروغزن داشت او را 5 وجَده كاذبًا أو كذّبه أيضا 7 دروغكوى يافتش
[ أَلْهَبَ ]
أَلْهَبَ النَّارَ بفروخت آتش را 6 أَوْقد
[ أَنْجَبَ ]
أَنْجَبَ الرَّجُلُ فرزندِ كزيده آورد مرد 5 مرد فرزندِ نجيب زاد
[ أَنْشَبَ ]
أَنْشَبَ فِيهِ أَظْفَارَهُ فرو برد در وى ناخنهايش را 6 در كرد در وى ناخنهاء او ، أَعْلق ، أَدْخل
[ أَنْهَبَ ]
أَنْهَبَهُمُ المَالَ بغارت داد ايشانرا مال را 5 غارت كرد از ايشان مال را و هي النُّهْبى مال غارت كرده
ت
[ أَثْبَتَ ]
أَثْبَتَ الشَّىْءَ استوار كرد چيز را 6 أَحْكمه و أَثْبَتَ اسْمَهُ فى الدِّيوَانِ استوار كرد نامِ او در ديوان 7 نُوِشت نامِ او در ديوان 6 و قوله تعالى
لِيُثْبِتُوكَ
أي يَسْجنوك او يُثخنوك بالضرب
[ أَخْبَتَ ]
أَخْبَتَ لِلَّهِ و إلى اللَّهِ فروتنى كرد خدايرا 5 تواضع كرد خداى را 6 أطاع ، انْقاد
[ أَسْكَتَ ]
أَسْكَتَهُ خاموش كرد او را 6 قال له اسكت و أَصْمَتَهُ مترادف
[ أَسْنَتَ ]
أَسْنَتَ القَوْمُ أي أَجْدَبُوا من السَّنَة و من الجَدْب
[ أَشْمَتَ ]
أَشْمَتَ بِهِ العَدُوَّ شادان كرد بوى دشمن را
[ أَعْنَتَ ]
أَعْنَتَهُ در رنج افكندش 6 برنجانيد او را ، آذاه و ضِدُّهُ
[ أَفْلَتَ ]
أَفْلَتَهُ برهانيد او را 6 أَنْجاه 7 و أَفْلَتَ بِنَفْسِهِ خود برَسْت
[ أَنْبَتَ ]
أَنْبَتَ اللَّهُ البَقْلَ برويانيد خداى تره را و أَنْبَتَ اللَّهُ الغُلَامَ بپَرْوَرد خداى كودك را و أَنْبَتَ الغُلَامُ موى زِهار بديد آورد كودك 5 نبتَتْ عانتُه
[ أَنْصَتَ ]
أَنْصَتَ لَهُ كوش داد بوى 7 خاموش شد از بهر شنيدن سخن او