تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ معارف اسلامى ( فارسى ) — صفحة 1125

مساهمون:

ص١١٢٥
به صورت و ( تهافت التهافت ص 540 ) . عقل اول و نفس كليه را نيز صورت نامند . ( از مصباح الانس ص 34 )

صُورَتِ اولى

- مراد از صورت اولى صورت الصور است . ( تفسير ص 1686 )

صُورَتِ بَدَن

- مراد نفس است كه كمال بدن به آنست رجوع به صورت شود .

صُورَتِ بَرزَخى

- مراد صورت جسمانيه است . ( مجموعه دوم مصنفات ص 204 )

صُورَتِ بالذّات

- صورت بالذات در مقابل صورت بالعرض است مانند شكل براى كرسى كه صورت بالذات است . ( اسفار 1 ص 157 )

صورتِ بالعَرَض

- صورت بالعرض مانند سواد و بياض براى جسم . ( از اسفار ج 1 ص 157 )

صُورَتِ اوَّل و مادَّهء اوَّل

- ( اصطلاح فلسفى ) . فلاسفه گويند از ناحيه طبيعت مشتركهء افلاك مادهء اولى كه مشترك بين همه اجسام ارضى است پديد مىآيد و از ناحيه اختلاف جوهرى كه افلاك با يكديگر دارند اسجام كثيرهء كه مختلف الجوهرند پديد مىآيد و از ناحيه تضاد نسبت‌ها و اضافات آنها صور متضادهء كائنات پديد مىآيد و از ناحيه تبدل نسبت‌هاى متضاده و تعاقب حركات و اوضاع فلكيه تبدل صورتها حاصل مىشود يعنى صور متضاده مادهء اولى و همين طور همهء حركات و اوضاع متناسبه و متضادهء فلكى منشأ نظيرى بود در كائنات فاسدات . ( رجوع شود به آراء اهل مدينه ص 59 )

صُوَرِ بَسيطَهء مَعقُول

- ( اصطلاح فلسفى ) منظور هويت ، كميت و كيفيت بود كيفيت صورتى بود براى كميت و كميت هيولاى آن بود چنان كه پيراهن صورت ثوب بود و ثوب صورت نخ بود و نخ هيولاى آن بود و نخ صورت پنبه بود و پنبه هيولاى آن بود ، پنبه صورت نبات بود و نبات هيولاى آن بود نبات صورت اركان بود و اركان هيولاى آن بود ، اركان صورت جسم بود و جسم هيولاى آن بود جسم صورت جوهر بود و جوهر هيولاى آن بود و بالاخره تا منتهى شده به هيولاى اولى . ( رجوع باخوان رساله در صورت و هيولى ص 5 شود )

صُورَتِ بِالفِعل

- ( اصطلاح فلسفى ) صورت موجوده در هر شىء صورت بالفعل است در مقابل صورت بالقوه كه صورتى است كه ممكن است جسم بدان متلبس شود . ( از اسفار ج 1 ص 158 )

صُورَتِ بِالقُوَّه

- ( اصطلاح فلسفى ) صورت بالقوه صورتى است كه جسم ممكن است بدان متلبس شود مثلا صورت انسانى براى نطفه بالقوة است . ( از اسفار ج 1 ص 158 )

صُوَر تَجَليَّات

- ( اصطلاح فلسفى ) تمام موجودات صور تجليات اسماء الهيه‌اند و مظاهر شئون اصليه و نسب علميه اويند .

صُورَتِ تَمام

- ( اصطلاح فلسفى ) مراد از صورت تمام و تمامى ، صورت نوعيه است . ( از مصنفات ج 1 ص 14 )

صُورَتِ تَوليدى

- مراد صورتهاى