كمترين ايام حيض سه روز ، و بيشترين ده روز بود .
دليلش اجماع اين طائفه است . ديگر آنكه هيچ خلاف نيست كه از سه روز تا ده روز حيض است ، و دليل نيست بر آنكه كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز حيض است .
و كمترين طهر ميان دو حيض ده روز است ، و بيشترين را حدى نيست ، به همان دليل كه گفته شد .
پس اگر در ابتدا خون بيند ، و همچنان مىبيند تا ده روز ، حيض باشد . و اگر پس از ده روز بيند ، استحاضه باشد ، همچنان تا ده روز تمام زيرا كه كمترين ايام استحاضه است . و اگر در بيست و يكم خون بيند ، و سه روز بردارد ، حيضى ديگر بود . و اگر سه روز خون ديد و منقطع گشت ، حيض باشد .
و چون ده روز ديگر بگذرد ، و خون بيند ، هم برين اعتبار مىرود تا آنگاه كه عادتش قرار گيرد ، آنگاه عمل بر عادت كند .
و حرام باشد بر حائض هر چه بر جنب حرام است ، و نماز بر وى واجب نيست .
اما قضاى روزه بر وى واجب باشد .
و واجب باشد بر وى كه شوهر را از و طى منع كند ، و وطى بر شوهرش حرام بود . و اگر وطى كند كفارت لازم شود بر وى : در ثلث اول يك دينار ، و در ثلث دوم نيم دينار و در ثلث آخرين دانگى و نيم .
و دليلش اجماع اين طايفه است ، و آنكه از رسول ص روايت كردهاند :
« من اتى اهله و هى حائض فليتصدق »
، يعنى هر كه با زن خود در حال حيض و طى كند ، بايد كه صدقه بدهد ، « فليتصدق » امر است . و امر اقتضاى وجوب كند .
و اگر خون منقطع شود و فرج خود شسته باشد ، شوهرش را روا بود كه با وى و طى كند ، اگر چه غسل نكرده باشد .
دليلش قوله :
« وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ »
، يعنى نزديكى مكنيد با ايشان تا آنگه كه از حيض پاك شوند . بايد كه چون پاك شوند نزديكى با ايشان روا بود .
و قوله تعالى :
« فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ »
، يعنى ، چون پاك شوند ، نزديكى با ايشان روا بود ، و نه آنكه غسل كنند ، براى آنكه « تطهر » ، بمعنى : « طهر » باشد ، با آنكه محمول است بر شستن فرج .
اما استحاضه ، چون خون وى بر پنبه پيدا شود ، و آغشته نگردد ، بر وى بود كه هر نمازى را پنبهور كو بدل كند ، و وضو كند . و اگر آغشته گردد ، اما بيرون نرود ، بر وى بود كه نماز بامداد را غسل كند ، و ديگر نمازها را وضو كند ، و پنبهور كو بدل كند .
و اگر از پنبهور كو بيرون رود ، به روى بود كه در شبانروزى سه غسل كند : غسلى براى نماز بامداد ، و غسلى براى نماز پيشين و ديگر ، و غسلى براى نماز شام و خفتن . و چون چنين كند ، بر وى حرام نباشد آنچه بر حائض حرام باشد ، بلكه حكم او حكم پاكان باشد .
اما نفاس : خونى بود كه زن آن را بر عقب زادن بيند ، بيشترين ايام او ده روز بود ، و كمترين او را حدى نيست . و هر خون كه بعد از ده روز بيند ، آن استحاضه بود ، و حكم وى حكم حائض بود ، در جملهء احكام .
( رجوع شود به معتقد الاماميه ص 201 ،