بنا بر اين دادن زياده در ثمن يا مثمن حائز عنوان هبه خواهد بود و براى واهب قبل از قبض حق رجوع ثابت است مگر اينكه بوجهى از وجوه لازم شده باشد .
اما كم كردن ثمن در معنى اسقاط و ابراء است و اين وقتى است كه ثمن كلى در ذمه باشد و الا ابرا ، و اسقاط ، موضوعى نداشته و عنوان هبه بر آن صادق خواهد بود .
( كليات حقوقى ص 89 ) .
اگر ثمن كلى باشد بايع مىتواند قبل از قبض آن را بفروشد و يا آن را به مشترى بخشد نهايت آنكه بخشيدن آن در معنى اسقاط است و نيز ميتواند آن را به كسى كه مديون او است حواله دهد در اين صورت مشترى به كسى كه حواله به او شده خواهد داد .
ثنَاء
- ( اصطلاح اخلاقى ) مدح مكرر را گويند .
( الفروق ص 37 ) .
ثُنائى
- ( اصطلاح نجومى ) هر دو ستارهء را گويند كه يكى از آن دو بدور آن دگر گردد .
ثُنائيّات
- ( اصطلاح فلسفى ) بعضى از امور را كه زوجاند اخوان الصفا ثنائيات يا اشياء ثنائيّه ناميدهاند مانند هيولى ، صورت ، جوهر ، عرض ، علت ، معلول ، بسيط ، مركب ، لطيف ، كثيف ، مشف و غير مشف ، مظلم و منير متحرك ، ساكن ، عالى سافل ، حار . بارد رطب .
يابس . حفيف ثقيل . ضار . نافع . خير . شر .
صواب . خطا . حق . باطل . مذكر . مؤنث ( از اخوان رساله اول از نفسانيات ص 183 ) .
و نيز در باب ثنائيات و اينكه اول ما خلق چيست و مبدأ عالم چيست ؟ و اساس كون بر چيست ؟ عقايد و آرائى از قديم الايام وجود داشته است اينك پاره ديگر از ثنائيات بر اين اساس :
نور و ظلمت اثبات و نفى ايجاب و سلب روحانى و جسمانى وجود و عدم .
نفس و روح كون و فساد دنيا و آخرت .
مبدأ و معاد قبض و بسط ظاهر و باطن خارج و داخل زائد و ناقص .
جماد و نامى ناطق و صامت حيوان و نبات حيات و ممات نوم و يقظه مرض و صحت الم و لذت بؤس و نعمت سرور و غم حزن و فرح صلاح و فساد ضرر و نفع خير و شر سعد و نحس ادبار و اقبال امر و نهى وعده و عيد ترغيب و ترهيب