نهگانه است . و جسم را نيز برزخ گويد .
( ش ص 285 ) و تمام اجسام ظلمانيه و هيآت و اعراض نوريه و ظلمانيه در وجود نياز بنور مجرد دارند و نور مجرد قابل اشارهء حسيه نباشد و انوارى كه قابل اشارهء حسيهاند انوار عرضيهاند مانند نور شمس .
( ش ص 289 ) و نور مجرد همان نور لنفسه است و نور عارض نور لنفسه نباشد و نفوس ناطقهء انسانى و فلكى و غيره نور مجردند و بنا بر اين نور يا نور فى نفسه لنفسه است كه نور محض است و يا نور فى - نفسه و لغيره است كه نورى عارض است .
( ش ص 299 ) انوار مجردهء عقليه در مراتب نورى خود متفاوت به كمال و نقصاند نه متفاوت بالنوع . ( ش ص 303 ) و انوار مجرده عبارت از نفوس و عقولاند و آنها انوار الهيهاند .
( ش ص 304 - 305 ) و انوار مجردهء محضه انوار قائمه بذاتاند و آنها عقول طوليه مشائياناند و بالاترين انوار نور الانوار است .
( ش ص 306 ) و آن نور الانوار را نور اعظم و نور قيوم و نور مقدس و نور قهار گويند كه غنى بالذات است . ( ش ص 307 ) و بعد از نور الانوار نور اول و بعد انوار مجرده از نفوس و عقول طوليه و بعد انوار مجردهء مدبرهء فلكيهاند كه نفوس ناطقه فلكيه باشند .
( ش ص 318 - 321 ) نور اول را نور اقرب هم گويند و نور عظيم هم نامند كه فهلويان بهمن گويند . ( ش ص 321 ) و انوار مجردهء عاليه همان عقول و نفوس طوليهاند و انوار قاهرهاند .
( ش ص 244 ) و انوار مجردهء متصرفه همان نفوس ناطقهاند كه يا فلكىاند و يا انسى .
و انوار مدبرهء علويه همان نفوس ناطقهء فلكيهاند . ( ش ص 357 ) و انوار مجردهء مدبرهء انسيه همان نفوس ناطقهء انسانىاند و انوار قاهره عقولاند بطور مطلق ( ش ص 368 ) و مدبرات بطور مطلق انوار مدبرهء و انوار قاهره ، ارباب انواع و انوار مدبرهاند . ( ش ص 389 ) در هر حال مراد از انوار اسپهبديه نفوس ناطقه است اعم از نفوس ناطقهء فلكى يا انسانى و عقول مجرده را بطور مطلق اعم از طوليه و عرضيه انوار قاهره ناميده است .
و انوار قاهرهء اعلون عقول مجردهء مرتبه طوليه را گويد كه قواهر عاليه هم ناميده است و عقول متكافئهء عرضيه را انوار قاهره سافله و انوار متكافئه ناميده است و مراد از انوار مدبره نيز نفوس فلكيه است .
« فيكون مدبرها اى مدبر الافلاك نور مجردهاى عن المادة لا عن علاقته و علتها مجردة عنها و قد سميها اى مدبر الفلك و هو نفسه الناطقة النور الاسفهبدية لانه باللسان الفهلوى زعيم الجيش و رأسه و النفس الناطقة رئيس البدن و ما فيه من -
فرهنگ معارف اسلامى ( فارسى ) — صفحة 329
مساهمون: سيد جعفر سجادى
ص٣٢٩