همان وزن باشد « 1 » پس آنگاه بتوان دانست كه كشتى اندر آب بدان مقدار فرو رود و جاى گيرد كه « 2 » اگر آن جاى « 3 » را « 4 » پر آب كنند آن آب هم ثقل كشتى باشد .
باب دوازدهم
« 5 » - چراست كه « 6 » روشنائى « 7 » ماه خالص « 8 » تر و سپيد « 9 » تر از روشنائى « 10 » خورشيدست . « 11 » جواب « 12 » - از بهر آن را كه « 13 » بروز از « 14 » حرارت خورشيد « 15 » بخارات و هباآت « 16 » از زمين برخيزد « 17 » و غبار از حركات مردمان « 18 » و ديگر
هامش
( 1 ) - م و ت : دارند .
( 2 ) - س اين كلمه را ندارد .
( 3 ) - س : جا .
( 4 ) - س اين كلمه را ندارد .
( 5 ) - چنين است در نسخهء س . م و ت : يب .
( 6 ) - چنين است در نسخهء س . م و ت : چرا كه .
( 7 ) - م : روشنايى ( برسم الخط قديم ) .
( 10 ) - م : روشنايى ( برسم الخط قديم ) .
( 8 ) - م : خالف .
( 9 ) - س : سفيد .
( 11 ) - م : خرشيدست . س : آفتابست .
( 12 ) - چنين است در نسخهء س . م : ج . ت اين كلمه را ندارد .
( 13 ) - س : از بهر آنكه .
( 14 ) - س اين كلمه را ندارد .
( 15 ) - م : خرشيد . س : آفتاب .
( 16 ) - چنين است در نسخهء ت . م : هبات ؟ ؟ ؟ ؟ . س : هيات . هباء كسماء گرد و غبار هوا كه از روزن پيدا آيد در آفتاب و بدود ماند يا غبار ريزهاى خاك بلند رفته و پراكنده بر زمين . . . اهباء جمع ( منتهى الارب ) .
( 17 ) - س : برانگيزد .
( 18 ) - س : حركت خلايق .