كه اندر ميان كنار هاء اندرونين خاصّهء وى « 1 » بود ، كه آب و را « 2 » مشغول كند ؛ و اين مذهب بر دو گونه گويند :
گروهى گويند كه اين بعد نشايد - كه خالى ماند ، بلكه تا جسمى اندر وى نيايد جسمى از وى « 3 » بيرون نيايد .
و گروهى گويند : كه « 4 » شايد كه خالى ماند ، و اين مردمان خلأاند - كه « 5 » گويند : كه « 6 » عالم اندر خلأ نهاده است ، و اندر عالم نيز خلأ هست ، و اين مذهب بوهم نزديكست « 7 » - و از عقل دور است .
و سبب گمانى « 8 » افتادن مردم را بهستى خلا ، هواست ؛ - كه چشم هوا را نبيند « 9 » - و پنداشتهاند - كه خود هيچ چيز نيست - و جايگاهى است « 10 » خالى ، پس اندر وهم بردند « 11 » شايستگى « 12 » خلا .
پيدا كردن « 13 » آن كه بعد جايگاه نيست
نخست بايد « 14 » درست شود - كه اندر ميان كنارهاء كوزه « 15 » بعدى و
هامش
( 1 ) بى : وى - آ ، - اندر و خاصه وى - ن ، - اندرون كوزه - د .
( 2 ) او را - د - ن - ط .
( 3 ) اندر وى - د .
( 4 ) بى : كه - ه .
( 5 ) بى : كه - ه .
( 6 ) بى : كه - ن .
( 7 ) نزديكيست - د .
( 8 ) گمان - ه - د .
( 9 ) جسم هوا نه بينند - ن ، - جسم هوا را نه بيند - د - ل - م ، - چشم هوا را بيند - ق .
( 10 ) و جايگاه هست - د - ن .
( 11 ) برويد - ط - ق - ه - كب - م ، - بود برويد - ل .
( 12 ) سايشتكى - د .
( 13 ) پديد كردن - آ - كب .
( 14 ) بايد كه - ق - م - كب .
( 15 ) كنارهاء كون - آ ، - كنارهاى كوزه - ن .