حاصل شد تا « موجودى » « 1 » ديگر در وجود آمد بواسطه قدرتى كه ( از ) « 2 » امر يافته بود . [ و ] « 3 » گفتيم مراد از ايجاد ، ظهور عقل بود « چنان كه » « 4 » مراد [ از ] « 5 » ايجاد عقل ، ظهور حق بود ، پس لا محاله مقتضى حكمت موجودى بايست كه وى را دريابد و ذات وى بداند ، و علم نزاهت وى را پيدا شود ، و آن نيست مگر نفس . پس هيچ موجودى بعقل نزديكتر از نفس نيست ، زيرا كه « اگر چه » « 6 » مركّبست ، بيش از دو قوت ندارد :
يكى شوقيّه و يكى علميّه . و عقل را يك قوتست : علميه ، و ميان « يك » « 7 » و دو هيچ واسطه نيست بلكه دوئى اوّل [ رتبتى است ] « 8 » بعد از يكى ( بود ) « 9 » ، و آن دوئى در نفس از براى آن بود كه حصول وى بامر ( و ) « 10 » « بعقل » « 11 » بود ، پس شوقيه از جهت امر وى را حاصل شد ، و قوت علميّه از جهت عقل وى را حاصل شد ، پس از عقل ، نفس در وجود آمد و عارف آمد بذات خويش و ذات عقل كه موجد وى بود [ و بآينه ] « 12 » .
« أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ »
« 13 »
هامش
( 1 ) - در نسخه متن : موجدى ، ولى در نسخه بدل : موجودى . - ظاهرا صواب موجودى است كه در نسخه بدل و ساير نسخهها ضبط شده .
( 2 ) - م ، ك ، ل افزوده .
( 3 ) - م ، ك ندارد .
( 4 ) - م چنانچه .
( 5 ) - س ندارد .
( 6 ) - م : چه .
( 7 ) - س ، م ، ل : يكى .
( 8 ) - از م ، ك ، ل ساقط شده است .
( 9 ) - م : افزوده .
( 10 ) - م ، س .
( 11 ) - م : حق .
( 12 ) - م : ندارد .
( 13 ) - سورهء الاعراف آيهء 53 .