منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 321

« ثمّ اختار سبحانه لمحمّد - صلّى اللّه عليه و آله - ( 2 ) لقاءه ، و رضى له ما عنده ، فأكرمه عن دار الدّنيا ، و رغب به عن مقاربة ( 3 ) البلوى ، فقبضه إليه كريما صلّى اللّه عليه و آله ، » باز اختيار فرمود حقّ سبحانه از براى محمّد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - لقاى خود را ، و راضى شد و پسنديد از براى او آنچه نزد او بود « ممّا ( 4 ) لا عين رأت و لا اذن سمعت و لا خطر على قلب بشر » ( 5 ) . پس گرامى داشت او را از دار دنيا و راغب گردانيد او را از مقام بلوى - يعنى دنيا - پس قبض كرد او را به سوى خويش در حالتى كه گرامى بود ، صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . در كتاب سير آورده‌اند كه چون ملك الموت در صورت اعرابى آمد ، اذن طلبيد ، و حضرت وقوف يافت و اهل البيت را خبردار گردانيد كه اوست . فرمود : « بگوييد تا در آيد » . پس در آمد و گفت : « السلام عليك أيّها النبىّ بدرستى كه خداوند تعالى تو را سلام مى رساند ، و مرا فرموده كه قبض روح تو نكنم مگر به اذن تو . » حضرت فرمود : « اى ملك الموت مرا به تو حاجتى است . » گفت : « چيست » فرمود :