تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الحياة ( فارسي ) — صفحة 413

مساهمون:

ص٤١٣
( 1 ) امام حسين « ع » : . . . استدراج از خداى سبحان نسبت به بنده آن است كه به او نعمت فراوان دهد ، و توفيق شكر را ( به دليل غفلت و قدرناشناسى و ناگزارى ) از او بگيرد . 5 الإمام الصّادق « ع » - إنّه سئل عن هذه الآية [ و الَّذين كذّبوا بآياتنا سنستدرجهم . . . ] ، فقال : هو العبد يذنب الذّنب فتجدّد له النّعمة ، تلهيه تلك النّعمة عن الاستغفار من ذلك الذّنب . « 1 » امام صادق « ع » - از آن امام در بارهء معناى اين آيه « و الَّذين كذّبوا بآياتنا سنستدرجهم من حيث لا يعلمون » پرسيدند ، پاسخ داد : « اين است كه بنده اى گناه كند و خداوند باز به او نعمت دهد ، و همين نعمت او را از طلب آمرزش براى گناهى كه مرتكب شده است باز دارد ( تا به كيفر دچار گردد ) » . « 2 »

12 - هلاكشدگان

قرآن

1 * ( . . هَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ ، ) * « 3 » . . . آيا كسى جز ستمكاران هلاك مىشود ؟ ،
هامش
« 1 » « تفسير صافى » 2 / 256 . « 2 » اقتضاى رسيدن نعمت پس از گناه ، تنبّه و ترك گناه است ، پس اگر باز در غفلت بماند خويش را به مرحلهء « استدراج » ( غافلگيرشدن ، گولخوردن ) نزديك ساخته است . « 3 » « سورهء انعام » : 47 .