* ( وَمِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنا بِه الأَرْضَ ، وَمِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنا ، وَما كانَ الله لِيَظْلِمَهُمْ وَلكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ، ) * « 1 » همه را به گناهشان فرو گرفتيم : بر سر برخى ريگباد فرستاديم ( و نابودشان كرد ) ، و برخى را بانگى هولناك فرو كوفت ، و كسانى از آنان را به زمين فرو برديم ، و كسانى را در دريا غرق كرديم ؛ و خداوند بر ايشان ستم نكرد ، بلكه خود بر خويشتن ستم روا داشتند ، ، اين آيه ما را به اين امور رهنمونى مىكند :
( 1 ) - خدا ستمگران را به گناهشان خواهد گرفت ، و هيچ كس از ديدن مجازات اعمال خود معاف نمىماند ، پس بايد به رحمت او پناه بريم .
( 2 ) - عذاب الهى دنيوى كه به ستمگران و غاصبان حقوق مردم مىرسد ، اشكال گوناگون دارد ، همچون باريدن ريگباد بر سر آنان ، يا هلاك شدن بر اثر شنيدن بانگى هولناك ، يا دهان باز كردن زمين و فرو رفتن آنان در آن ، يا غرق شدن در دريا . و در زمانهاى معاصر نيز خدا ستمگران و مستكبران و متكاثران غافل را به عذابى دنيوى و متناسب با اوضاع و احوال جارى ، از لحاظ روحى و جسمى ( بويژه در انقلابهاى راستين ) مجازات مىكند ، ليكن عذاب سراى ديگر سختتر و ماندگارتر است .
( 3 ) - همهء اين عذاب و كيفر ، از نتايج و پيامدهاى كارهاى بد خود ايشان است ، يعنى غصب حقوق و هتك حرمتها و مكيدن خون مردم ، و چشم پوشاندن از آنچه بر ناكامان مىگذرد ، و فراموش كردن يتيمان و بيوه زنان و رها كردن ايشان به حال خود ، در فقر و گرسنگى و برهنگى
هامش
« 1 » « سورهء عنكبوت » ( 29 ) : 40 .